Λόκερμπι: Ποιος έβαλε την βόμβα στην πτήση 103 της Pan Am;

 Λόκερμπι: Ποιος έβαλε την βόμβα στην πτήση 103 της Pan Am;

Η καταδίκη του Megrahi το 2001 (ο συγκατηγορούμενός του, Al-Amin Khalifah Fhimah, αθωώθηκε) υποτίθεται ότι απέδειξε την επίσημη εκδοχή και έριξε την αυλαία στην ιστορία του Λόκερμπι (Lockerbie). Όμως η υπόθεση δεν τελείωσε.

Η επίσημη εκδοχή, φυσικά, θεωρεί ότι στις 21 Δεκεμβρίου 1988 ο Μεγκράχι έβαλε μια βόμβα σε μια βαλίτσα, η οποία φορτώθηκε, ασυνόδευτη, σε μια πτήση από τη Μάλτα προς τη Φρανκφούρτη, όπου μεταφέρθηκε στην πτήση 103 της Pan Am (Pan Am 103). Εξερράγη πάνω από το Λόκερμπι της Σκωτίας αμέσως μετά τις 7 μ.μ. σκοτώνοντας και τα 259 άτομα που επέβαιναν και 11 ακόμα που βρίσκονταν στο έδαφος.

Η βόμβα ήταν μέσα σε ένα ραδιοκασετόφωνο Toshiba (φωτό) εφοδιασμένη με έναν ιδιαίτερο χρονοδιακόπτη που προμηθευόταν η Λιβυκή υπηρεσία πληροφοριών από μια Ελβετική εταιρεία, την Mebo. Τα γραφεία της εταιρείας στη Ζυρίχη το 1988 ήταν κοινά με τη Λιβυκή εταιρεία ABH, με την οποία είχε στενή σχέση ο Μεγκράχι. Υποτίθεται επίσης ότι αγόρασε τα ρούχα στη βαλίτσα που βρισκόταν η βόμβα από το κατάστημα Mary’s House στη Μάλτα στις 7 Δεκεμβρίου 1988.

Κατά τη διάρκεια της οκτάμηνης δίκης, η εισαγγελία δεν μπορούσε να προσφέρει άμεσα αποδεικτικά στοιχεία ότι η βόμβα φορτώθηκε στη Μάλτα, και ο μάρτυρας κατηγορίας, Abdul Majid Giaka -πρώην συνάδελφος των δύο κατηγορουμένων- ξεσκεπάστηκε ως μυθομανής με κίνητρο τα χρήματα.

Η ανακάλυψη το 2013 ότι η βαλίτσα με την βόμβα βρισκόταν στο κάτω στρώμα των αποσκευών στο κοντέινερ, κι όχι στο δεύτερο στρώμα, δείχνει ότι η βαλίτσα βρέθηκε στο αεροδρόμιο Χίθροου μία ώρα πριν προσγειωθεί η πτήση ανταπόκρισης από τη Φρανκφούρτη και παρέχει επίσης ακλόνητο άλλοθι στον Μεγκράχι για το ίδιο το έγκλημα, καθώς βρισκόταν στην Τρίπολη τη στιγμή που η καφέ Samsonite με σκληρό περίβλημα εμφανίστηκε στο κοντέινερ αποσκευών στο Χίθροου. Έτσι, η δήλωση του δημόσιου κατήγορου το 2001, ήταν από κάθε άποψη λανθασμένη, εκτός από την αναφορά στο τύπο του ραδιοκασετόφωνου που χρησιμοποιήθηκε για να κρυφτεί η βόμβα.

Στο δικαστήριο ακούστηκε ότι η Mebo πούλησε πανομοιότυπους χρονοδιακόπτες στην Στάζι (Stasi) της Ανατολικής Γερμανίας (η οποία εξόπλιζε ένοπλες ομάδες στη Μέση Ανατολή) και η μαρτυρία του καταστηματάρχη του Mary’s House, Tony Gauci, έδειχνε ότι ο άντρας που αγόρασε τα ρούχα ήταν σημαντικά μεγαλύτερος σε ηλικία και ψηλότερος από τον Μεγκράχι, και ότι η αγορά πραγματοποιήθηκε δύο εβδομάδες νωρίτερα, όταν -όπως πιστεύεται- ο Megrahi είχε άλλοθι. Το γεγονός ότι οι δικαστές αρνήθηκαν να επηρεαστούν από τα σύννεφα αμφιβολιών που αιωρούνταν πάνω από την υπόθεση της δίωξης, άφησε πολλούς παρατηρητές έκπληκτους.

Στην εναλλακτική εκδοχή, οι πραγματικοί ένοχοι δεν βρίσκονταν στη Λιβύη, αλλά στο Ιράν, τη Συρία και τον Λίβανο. Η ιστορία ξεκινά τον Ιούλιο του 1988, όταν το Αμερικανικό πολεμικό πλοίο USS Vincennes κατέρριψε -υποτίθεται κατά λάθος- ένα Ιρανικό αεροπλάνο (Iran Air Flight 655) πάνω από τον Περσικό Κόλπο, σκοτώνοντας 290 άτομα.

Η CIA αργότερα αποκάλυψε ότι, μέσα σε λίγες μέρες, το Ιράν προσέλαβε το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης – Γενική Διοίκηση (Popular Front for the Liberation of Palestine – General Command – PFLP-GC) με έδρα τη Συρία για να εκδικηθεί για το συμβάν. Η οργάνωση είχε στενούς δεσμούς με τους Λιβανέζους ισλαμιστές ριζοσπάστες της Χεζμπολάχ και στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ειδικευόταν στην τοποθέτηση βομβών σε αεροσκάφη. Η προτιμώμενη μέθοδός της ήταν να φυτεύει προσεκτικά κρυμμένες βόμβες σε αφελείς ανθρώπους.
Ο αρχηγός της ομάδας, Ahmed Jibril, έστειλε το δεξί του χερί, Hafez Dalkamoni, και έναν κατασκευαστή βομβών, τον Marwan Khreesat (ΥΓ.1), στη Δυτική Γερμανία, όπου ο Khreesat κατασκεύασε τουλάχιστον πέντε βαρομετρικές βόμβες σχεδιασμένες να ανατινάξουν αεροσκάφη, δύο -πιθανώς περισσότερες- από τις οποίες τοποθετήθηκαν μέσα σε ραδιοκασετόφωνα Toshiba.

Έξι εβδομάδες πριν το Lockerbie, η αστυνομία συνέλαβε τον πυρήνα του PFLP-GC και βρήκε μία από τις βόμβες στο Toshiba. Κατά την επίσημη εκδοχή, αυτό έβαλε τέλος στην αποστολή αντιποίνων, αλλά υπάρχει κάθε λόγος για ν’ αμφισβητηθεί αυτό. Το PFLP-GC μπορεί να μην βασίστηκε αποκλειστικά στον Khreesat για να φτιάξει τις βόμβες και, εν πάση περιπτώσει, τουλάχιστον τέσσερις από τους μηχανισμούς του αγνοούνταν. Τρεις ανακαλύφθηκαν τέσσερις μήνες μετά το Λόκερμπι, αλλά η δεύτερη στο Toshiba δεν βρέθηκε ποτέ.

Πέντε εβδομάδες μετά την επιδρομή, η Αμερικανική Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών (DIA) προειδοποίησε για τη συνεχιζόμενη απειλή αντιποίνων από το Ιράν και σημείωσε ότι οι τρομοκρατικές ομάδες της Μέσης Ανατολής που δραστηριοποιούνταν στη Γερμανία είχαν την υποδομή για να πραγματοποιήσουν βομβιστικές επιθέσεις. Την ίδια περίπου ώρα, το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών κυκλοφόρησε μια συγκεκριμένη προειδοποίηση ότι Παλαιστίνιοι ριζοσπάστες σχεδίαζαν να επιτεθούν σε έναν στόχο της Pan Am στην Ευρώπη.

Τρεις μήνες μετά την βομβιστική επίθεση, ο Υπουργός Μεταφορών Paul Channon είπε εμπιστευτικά στους δημοσιογράφους που κάλυπταν τα θέματα του Υπουργείου του ότι οι ένοχοι είχαν εντοπιστεί και οι διώξεις ήταν επικείμενες. Όλοι ήξεραν ότι εννοούσε το PFLP-GC. Οι μήνες πέρασαν και τίποτα δεν συνέβη.

Μια διαρροή του Λευκού Οίκου αργότερα αποκάλυψε ότι η Μάργκαρετ Θάτσερ και ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος συμφώνησαν να υποβαθμίσουν την έρευνα λόγω του φόβου ότι θα έθεταν σε κίνδυνο τους όμηρους στο Λίβανο -σχεδόν όλοι κρατούνταν από οργανώσεις που κατευθύνονταν από την Συρία και το Ιράν. Μετά τον πόλεμο του Κόλπου, στον οποίο η Συρία έγινε κρίσιμος σύμμαχος για την Δύση, το PFLP-GC και οι Σύριοι και Ιρανοί χορηγοί τους απαλλάχτηκαν επισήμως και η ευθύνη μεταφέρθηκε στη Λιβύη.

Η εναλλακτική εκδοχή γίνεται ακόμα πιο σκοτεινή όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι άντρες του Jibril έβαλαν τη βόμβα στην πτήση 103. Δύο άτομα με εσωτερική γνώση του PFLP-GC και πολλές Δυτικές πηγές από μυστικές υπηρεσίες ισχυρίζονται ότι φυτεύτηκε στις αποσκευές του Khalid Jaafar, ενός Αμερικανο-λιβανέζου που ήταν βαποράκι και συμμετείχε στην διακίνηση ηρωίνης.

Οι πράκτορες ανέφεραν ότι άτομα εντός της CIA επέτρεπαν στους εμπόρους ναρκωτικών της Μέσης Ανατολής να μεταφέρουν ναρκωτικά στην Αμερική, με αντάλλαγμα βοήθεια για τον εντοπισμό και την απελευθέρωση των Αμερικανών ομήρων. Αφήνοντας τις βαλίτσες που περιείχαν ηρωίνη να παρακάμψουν τα μέτρα ασφαλείας, η CIA έδωσε στους τρομοκράτες, συνεργάτες των εμπόρων ναρκωτικών, ένα ασφαλές μέσο για να τοποθετήσουν τη βόμβα (φωτό) στο αεροπλάνο. Απλώς, στην θέση μιας βαλίτσας με ηρωίνη έβαλαν μία με τη βόμβα.

Μεταξύ των θυμάτων του Lockerbie ήταν μια παρέα ειδικών των Αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, με επικεφαλής τον Ταγματάρχη Charles McKee της DIA (Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών), που επέστρεφε ξαφνικά από μια αποτυχημένη αποστολή διάσωσης ομήρων στο Λίβανο.

Διάφορες πηγές ισχυρίστηκαν ότι ο McKee, ο οποίος ήταν φανατικά εναντίον των ναρκωτικών, πήρε χαμπάρι τις συναλλαγές της CIA και επέστρεφε στην Ουάσινγκτον για να τις αποκαλύψει. Λίγους μήνες μετά το Lockerbie, μεταδόθηκαν αναφορές από τον Λίβανο ότι τα ταξιδιωτικά σχέδια του McKee είχαν διαρρεύσει στους βομβιστές. Το υπονοούμενο ήταν ότι η πτήση 103 στοχοποιήθηκε, εν μέρει, επειδή εκείνος επέβαινε (ΥΓ.2).

Όπως και με την επίσημη εκδοχή, δεν υπάρχει απόδειξη γι’ αυτό το σενάριο, αλλά υπάρχει μια αλυσίδα περιστασιακών αποδεικτικών στοιχείων. Μεγάλο μέρος αυτών προέρχεται από το πλήθος των αστυνομικών και εθελοντών που χτένισαν το τεράστιο σε έκταση χώρο της συντριβής τις εβδομάδες μετά την βομβιστική επίθεση.

Και πολλά από αυτά είτε δεν αποκαλύφθηκαν στην δίκη ή, χειρότερα, συγκαλύφθηκαν. Ένα τέτοιο αντικείμενο ήταν ένα μπλουζάκι που βρέθηκε στο δάσος Kielder, στο Northumberland, από τον David Clark, στον οποίο είπε αργότερα η αστυνομία ότι ήταν ένα δυνητικά σημαντικό στοιχείο, επειδή έφερε διακριτικά της Χεζμπολάχ. Η ύπαρξή του δεν αναγνωρίστηκε ούτε εξηγήθηκε επίσημα. Βρέθηκαν επίσης τουλάχιστον τέσσερις μεγάλες ποσότητες Αμερικανικών δολαρίων.

Κανείς δεν ξέρει ποιος μετέφερε τα μετρητά, αλλά εικάζεται ότι η ομάδα του McKee είχε μεγάλα ποσά για να πληρώνει Λιβανέζους πληροφοριοδότες. Όταν ο βουλευτής των Εργατικών, Tam Dalyell ρώτησε το 1995 για τα ευρήματα των μετρητών, ο υπουργός για την Σκωτία, Λόρδος James Douglas-Hamilton, απάντησε ότι δεν βρέθηκε τίποτα άλλο πέρα απ’ «αυτό που θα μπορούσε φυσιολογικά να θεωρηθεί ως προσωπικά χρήματα».

Επίσης, αρνήθηκε την ύπαρξη δύο μεγάλων ποσοτήτων αυτού που έμοιαζε με ηρωίνη: η μία βρέθηκε στο γήπεδο γκολφ του Λόκερμπι και η άλλη σε μια βαλίτσα που ανακαλύφθηκε από έναν αγρότη ένα-δυο μίλια ανατολικά. Ο ιερέας John Mosey, του οποίου η 19χρονη κόρη Helga πέθανε από την βομβιστική επίθεση, έμαθε για το τελευταίο εύρημα και υπέθεσε ότι ο αγρότης θα κατέθετε στην έρευνα για το θανατηφόρο ατύχημα του Lockerbie που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1990.

Αλλά ο αγρότης δεν εμφανίστηκε και οι αστυνομικοί μάρτυρες αρνήθηκαν ότι βρέθηκαν ναρκωτικά. Ο Mosey έθεσε το ζήτημα σε έναν ανώτερο αστυνομικό, ο οποίος του είπε ότι ο αγρότης θα κατέθετε. Απ’ όσο γνωρίζουμε, αυτό δεν συνέβη ποτέ. Το 1992 ο Dalyell έγραψε στον Σκωτσέζο δημόσιο κατήγορο, Λόρδο Fraser του Carmyllie, για τα ναρκωτικά. Στην απάντησή του, ο Λόρδος Fraser ανέφερε ότι τίποτε δεν βρέθηκε, εκτός από μια μικρή ποσότητα κάνναβης.

Ποιος σχεδίασε τη συγκάλυψη; Σχεδόν σίγουρα, κανείς στη Βρετανία. Αστυνομικοί και εθελοντές έχουν μιλήσει για Αμερικανούς πράκτορες που αφαιρούσαν αντικείμενα από το σημείο της συντριβής. Δύο λεωφορεία με αξιωματούχος έφτασαν στη χώρο της καταστροφής την επομένη του ατυχήματος.

Πολλοί ήταν Αμερικανοί με πολιτικά, χωρίς διακριτικά κάποιας υπηρεσίας. Μεταξύ των αποσκευών τους υπήρχε ένα μονό φέρετρο (!!!) για το οποίο δεν έχει δοθεί καμία εξήγηση. Ο Εργατικός βουλευτής Tam Dalyell αργότερα προσκόμισε στοιχεία που δείχνουν ότι οι Αμερικανοί είχαν «κλέψει» μια σορό από τα συντρίμμια. Ένας τοπικός γιατρός ταυτοποίησε και κατέγραψε 59 πτώματα και έπειτα έμεινε έκπληκτος διαπιστώνοντας ότι οι Αμερικανοί είχαν διορθώσει την αναφορά του, που πλέον έγραφε ότι είχαν αναγνωριστεί μόνο 58 πτώματα στην περιοχή που εργαζόταν.

Μια σωστή διερεύνηση αυτών των ζητημάτων θα μπορούσε να αποκαλύψει πράγματα που οι κυβερνήσεις και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού δεν θέλουν να γίνουν γνωστά, αλλά χωρίς αυτήν, οι απόηχοι της βόμβας του Lockerbie θα ακούγονται για πολύ καιρό ακόμη.

Ήταν στόχος ο Επίτροπος του OHE για την Ναμίμπια, Μπερντ Κάρλσον;

Ένας ανώτερος διπλωμάτης των Ηνωμένων Εθνών σκοτώθηκε μαζί με 269 άλλα θύματα όταν η πτήση 103 της Pan Am κατέπεσε από σαμποτάζ στο Λόκερμπι στις 21 Δεκεμβρίου 1988. Ο Σουηδός Μπερντ Κάρλσον (Bernt Carlsson -φωτό), ο οποίος ήταν ο Βοηθός Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ και Επίτροπος για τη Ναμίμπια, μίλησε στην Επιτροπή Ανάπτυξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Βέλγιο στις 20 Δεκεμβρίου.

Από τις Βρυξέλλες, πέταξε στο Χίθροου το πρωί της 21ης Δεκεμβρίου και συναντήθηκε με τον όμιλο εξόρυξης διαμαντιών De Beers. Μετά από αυτή τη συνάντηση στο Λονδίνο, ο Μπερντ Κάρλσον επέστρεψε στο αεροδρόμιο εγκαίρως για να προλάβει την υπερατλαντική πτήση 103 της Pan Am προς το αεροδρόμιο JFK της Νέας Υόρκης.

Στα κεντρικά γραφεία του ΟΗΕ, μετά την υπογραφή των Συμφωνιών της Νέας Υόρκης στις 22 Δεκεμβρίου 1988 (δηλαδή την επομένη), ο Μπερντ Κάρλσον θα είχε αναλάβει την διοίκηση της Ναμίμπια, που θα ανήκε στην Επικράτεια των Ηνωμένων Εθνών. Η Ναμίμπια είχε καταληφθεί παράνομα για πολλά χρόνια από το καθεστώς απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής.

Επειδή ο Μπερντ Κάρλσον δεν εμφανίστηκε στην τελετή υπογραφής, ο διορισμένος από τη Νότια Αφρική Γενικός Διοικητής Λούις Πίενααρ, ανέλαβε την διοίκηση της Ναμίμπια.

Τον Δεκέμβριο του 2013, το βιβλίο του Δρ Morag Kerr απέδειξε πειστικά ότι η τσάντα που περιείχε τον εκρηκτικό μηχανισμό που έριξε την πτήση 103 της Pan Am φορτώθηκε στο αεροδρόμιο Χίθροου (Heathrow) και τοποθετήθηκε δίπλα-δίπλα με τη βαλίτσα του Bernt Carlsson στο υπ’ αριθμόν AVE4041 κοντέινερ με τις αποσκευές του αεροσκάφους.

Τα νέα στοιχεία του Δρ Kerr μαζί με άλλο σημαντικό υλικό που έχει έρθει στο φως πρέπει να αξιολογηθούν από έναν ανεξάρτητο φορέα, ιδανικά μια Διερευνητική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών – για να προσδιοριστεί εάν ο Bernt Carlsson ήταν εξ αρχής ο στόχος της πτήσης 103 της Pan Am.

Δύο χρόνια νωρίτερα, δολοφονήθηκε ο Σουηδός Πρωθυπουργός, Ούλοφ Πάλμε (Olof Palme) με το καθεστώς απαρχάιντ της Νότιας Αφρικής να θεωρείται βασικός ύποπτος. Η Σουηδία υποστήριζε και χρηματοδοτούσε κρυφά -μέσω Ελβετίας- το Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο (African National Congress -ANC) του Νέλσον Μαντέλα, κάτι που δεν άρεσε καθόλου στο καθεστώς του απαρχάιντ. Αυτοί οι δύο περίεργοι θάνατοι κορυφαίων Σουηδών αξιωματούχων και ο ρόλος της Νότιας Αφρικής και στις δύο υποθέσεις, γεννά υποψίες.

ΥΓ.1: Χωρίς να το γνωρίζει ο πυρήνας του PFLP-GC, ο κατασκευαστής βομβών του, ο Khreesat (φωτό), ήταν πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών της Ιορδανίας (GID) και ανέφερε τις δραστηριότητες του πυρήνα στην GID, η οποία με την σειρά της μετέφερε τις πληροφορίες στις Δυτικές μυστικές υπηρεσίες και την Γερμανική υπηρεσία για την εσωτερική ασφάλεια, BfV. Οι Ιορδανοί ενθάρρυναν τον Khreesat να φτιάξει τις βόμβες, αλλά τον διέταξαν να διασφαλίσει ότι θα είναι αναποτελεσματικές και δεν θα εκραγούν.

(Ένας Γερμανός αστυνομικός ειδικός στην εξουδετέρωση βομβών σκοτώθηκε αργότερα, τον Απρίλιο του 1989, κατά την προσπάθεια του να εξουδετερώσει έναν από τους εκρηκτικούς μηχανισμούς του Khreesat). Το 2018, η κόρη του Khreesat, δήλωσε ότι ο πατέρας της άφησε ένα ντοσιέ που έγραφε ότι ο Jibril, ο ηγέτης του PFLP-GC, πήρε εκατομμύρια δολάρια από το Ιράν για να κάνει την επίθεση στην πτήση που έπεσε στο Λόκερμπι.

ΥΓ.2: Αν σας φαίνεται τραβηγμένη υπόθεση, διαβάστε το αποκαλυπτικό άρθρο του Time με τρομερές λεπτομέρειες. Είναι και στο Time συνωμοσιολόγοι;

0 0 ψήφος
Αξιολόγηση άρθρου

Σχετικά άρθρα

guest
0 Σχόλια
Inline Feedbacks
Δείτε όλα τα σχόλια
0
Μας αρέσει να διαβάζουμε τις σκέψεις σας, παρακαλώ σχολιάστε.x
()
x