Η σφαγή της Τζόουνσταουν: Ήταν η μαζική αυτοκτονία 900 ατόμων στο κοινόβιο του Τζιμ Τζόουνς, πείραμα ελέγχου του νου της CIA;

Όλοι ήταν ευπρόσδεκτοι στο Ναό του Λαού  (People’s Temple). Νέοι και γέροι, μαύροι και λευκοί, πάνω από 900 από αυτούς ζούσαν μαζί σε ένα ιδεαλιστικό σοσιαλιστικό κοινόβιο στις ζούγκλες της Γουιάνας που ονομαζόταν Τζόουνσταουν (Jonestown). Μέχρι το Νοέμβριο του 1978, ήταν όλοι τους νεκροί.

Όπως αποτυπώθηκε σε μία από τις πιο ανατριχιαστικές ηχογραφήσεις που έγιναν ποτέ, ο ομώνυμος ηγέτης της Jonestown, ο χαρισματικός ιεροκήρυκας Τζιμ Τζόουνς (Jim Jones), ακούγεται να προτρέπει τους οπαδούς του να διαπράξουν μια πράξη που αποκαλούσε «επαναστατική αυτοκτονία».

Κάθε μέλος έπρεπε να πιει ένα παρασκεύασμα κυανιδίου από χάρτινα κύπελλα γεμάτα από το αναψυκτικό kool-aid. Οι κάτοικοι της Τζόουνσταουν, αποτελούμενοι κυρίως από μαύρους, γυναίκες και παιδιά, φαινομενικά υπακούσαν στον ηγέτη τους. Μέσα σε 5 λεπτά, τα σώματά τους έπεφταν στη γη, νεκρά.

Ο Τζόουνς θα πέθαινε επίσης, προφανώς από μια σφαίρα που έριξε ο ίδιος στο κεφάλι του. Συνολικά 913 Αμερικανοί έχασαν τη ζωή τους. Χιλιάδες μίλια μακριά από το σπίτι, ο σοσιαλιστικός παράδεισός τους στη ζούγκλα μετατράπηκε στον σκοτεινότερο εφιάλτη που μπορεί να φανταστεί κανείς.

Παραμένει ο χειρότερος μαζικός θάνατος αυτού του είδους στη σύγχρονη ιστορία. Αλλά αυτό που ο Τζιμ Τζόουνς χαρακτηρίζει επαναστατική αυτοκτονία, άλλοι το θεωρούν μαζική δολοφονία.

Σε περισσότερα από 200 μικρά παιδιά τους έγινε ένεση ή αναγκάστηκαν να πιουν το δηλητήριο, ουσιαστικά δολοφονήθηκαν από τους γονείς και αυτούς που τα φρόντιζαν. Άλλοι κάτοικοι κρατήθηκαν παρά τη θέλησή τους ή είχαν υποστεί πλύση εγκεφάλου από τα ασταμάτητα κηρύγματα του Τζόουνς.

Το γεγονός ότι τουλάχιστον κάποιοι από τους θανάτους ήταν δολοφονίες είναι προφανές, αλλά μήπως συνέβη κάτι πιο κακό; Άρχισαν να κυκλοφορούν σκοτεινές υποψίες ότι τα γεγονότα της Τζόουνσταουν ήταν κάποιο είδος πειράματος ελέγχου του νου από την CIA.

Οι ερωτήσεις αφορούσαν επίσης τον ίδιο τον αιδεσιμότατο Τζιμ Τζόουνς. Ποιος ακριβώς ήταν ο μυστηριώδης ιεροκήρυκας και πώς οδήγησε στον θάνατο σχεδόν χίλιους συνηθισμένους Αμερικανούς ανθρώπους στις ζούγκλες της Νότιας Αμερικής;

Γεννημένος κατά τη Μεγάλη Ύφεση το 1931, ο Τζόουνς μεγάλωσε σε ένα διαλυμένο και προβληματικό σπίτι. Ο πατέρας του ήταν μέλος της Ku Klux Klan, κάτι που είχε βαθιά και συνεχή επίδραση στην πολιτική του Τζόουνς για το υπόλοιπο της ζωής του.

Παραμελημένος από τους γονείς του, ο νέος Τζιμ Τζόουνς τέθηκε κάτω από τις φτερούγες του τοπικού πεντηκοστιανού ιερατείου και επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τους ιεροκήρυκες που παρακολουθούσε να μιλάνε στα κηρύγματά τους στην εκκλησία για φωτιά και θειάφι.

Εμπνευσμένος από το παράδειγμά τους, ο Τζόουνς ανέπτυξε το δικό του χαρακτηριστικό είδος πομπώδους αγόρευσης. Αλλά μαζί μ’ αυτό ήρθε και μια σαδιστική τάση να χρησιμοποιεί τις ικανότητές του για να χειραγωγεί και να εκφοβίζει τους άλλους, έναν βασικό παράγοντα στην τραγωδία που θα ξεδιπλώνονταν πολλά χρόνια αργότερα στην Τζόουνσταουν.

Απωθημένος εδώ και πολύ καιρό από τον ρατσισμό του πατέρα του, ο Τζόουνς στρέφεται προς τα μαύρα ακροατήρια, βρίσκοντάς τα ιδιαίτερα δεκτικά σε κηρύγματα στα οποία ο Τζόουνς υποστήριζε τη φυλετική ισότητα και διαμαρτυρόταν για τις αδικίες του καπιταλισμού.

Αυτό υπογράμμιζε την παράξενη διχοτομημένη προσωπικότητα του Αιδεσιμότατου Τζιμ Τζόουνς- ήταν άθεος. Στην πραγματικότητα, ήταν ενεργά εχθρικός προς τη θρησκεία και έσκιζε και κατέκρινε τη Βίβλο στα κηρύγματά του. Για τον Τζόουνς, οι εκκλησιαστικές παγίδες ήταν απλά ένα όχημα για την πολιτική και κοινωνική εκστρατεία του.

Ο παραλογισμός ένας άνθρωπος που μισούσε τη θρησκεία, να δημιουργεί τη δική του εκκλησία έχει ίσως χαθεί λίγο στις σελίδες της ιστορίας, όμως αυτό ακριβώς έκανε ο Τζόουνς το 1956. Αλλά τότε ο Ναός του Λαού δεν ήταν καθόλου εκκλησία, ήταν αίρεση με τον Τζιμ Τζόουνς ως θεό της.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και του ‘70, ο Ναός του Λαού θα δημιουργούσε δεκάδες παραρτήματα στην Καλιφόρνια με χιλιάδες ακολούθους και ένα κυρίως μαύρο εκκλησίασμα. Καθώς βρισκόταν πάνω στην κορύφωση του κινήματος των πολιτικών δικαιωμάτων στην Αμερική, η εκκλησία και η επιρροή του Τζόουνς μεταξύ των μαύρων ψηφοφόρων, του έδωσε την πολιτική δύναμη που πάντα λαχταρούσε.

Αλλά φαίνεται ότι δεν ήταν μόνο οι πολιτικοί που έδειξαν ενδιαφέρον για το Ναό του Λαού. Στη δεκαετία του 1960, η CIA άνοιξε έναν μυστικό φάκελο για τον Τζιμ Τζόουνς (φωτό). Ο οργανισμός αρνιόταν πάντοτε να εξηγήσει ποιο ήταν το ενδιαφέρον τους για τον Τζόουνς και αργότερα θα ισχυρίζονταν ανεξήγητα ότι ο φάκελος ήταν άδειος.

Ήταν σαφές ότι το ενδιαφέρον απείχε πολύ από το συνηθισμένο, μετά την είδηση ​​ότι το Εσωτερικό Γραφείο Ασφαλείας της CIA είχε επίσης περάσει από έλεγχο τον Τζόουνς , κάτι που κανονικά γίνεται για όσους επιλέγονται να εργαστούν για την υπηρεσία. Ήταν ο Τζόουνς πράκτορας της CIA;

Επιπλέον σημασία δόθηκε σ’αυτό το ενδεχόμενο μετά την αποκάλυψη ότι ο παιδικός φίλος του Τζόουνς και μακροχρόνιος συνεργάτης της CIA και πρώην αστυνομικός διευθυντής, Dan Mitrione (ΥΓ.1),  εργάστηκε στη δεκαετία του 1960 για έναν μυστικό οργανισμό-βιτρίνα της CIA που ειδικευόταν στα βασανιστήρια και τις δολοφονίες.

Μέχρι τη δεκαετία του 1970, ο Ναός του Λαού γνώρισε άνθηση, αλλά και οι διαμάχες για την εκκλησία του Τζόουνς επίσης μεγάλωσαν. Οι ισχυρισμοί για σεξουαλική κακοποίηση, βασανιστήρια και πλύση εγκεφάλου προκάλεσαν μεγάλο σκάνδαλο που έγινε πρώτο θέμα σ’όλη την χώρα και μάλιστα τράβηξε και την προσοχή του Κογκρέσου.

Ως αντίδραση, ο ολοένα και πιο παρανοϊκός Τζόουνς απέρριψε τις επιθέσεις χαρακτηρίζοντάς τες οργανωμένη εκστρατεία εναντίον του. Λαμβάνοντας την πιο ακραία δράση, το 1977 μετέφερε ολόκληρο το ποιμαντικό έργο του σε έναν καταυλισμό στη Γουιάνα της Νότιας Αμερικής, που ονόμασε Τζόουνσταουν (Jonestown).

Φαινομενικά μια αγροτική κοινότητα, η Τζόουνσταουν έμοιαζε περισσότερο με στρατόπεδο συγκέντρωσης, με ένοπλες φρουρές να περιπολούν στην περίμετρό του. Αν και πολύ μακριά τώρα από τον εξονυχιστικό έλεγχο των μέσων ενημέρωσης της Αμερικής, οι ιστορίες για την πλύση εγκεφάλου και τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν. Εκείνοι που κατάφεραν να ξεφύγουν από την Τζόουνσταουν ανέφεραν ακόμη ότι πολλά από τα μέλη της κρατούνταν παρά τη θέλησή τους.

Η Αμερικανική κυβέρνηση έπρεπε να δράσει. Συνοδευόμενος από ένα συνεργείο του NBC με εικονολήπτες και δημοσιογράφους, το μέλος του Αμερικανικού Κογκρέσου Λίο Ράιαν (Leo Ryan -φωτό) ηγήθηκε μιας ομάδας που πήγε στη Γουιάνα για να επιθεωρήσει τις συνθήκες στην Τζόουνσταουν. 4 μέλη της ομάδας δεν θα έφευγαν από την Γουιάνα ζωντανοί.

Αν και επιφανειακά εγκάρδια, η επίσκεψη του Ράιαν ήταν τεταμένη. Ενώ ο όλο και πιο φλύαρος και ασυνάρτητος Τζόουνς απέρριψε οποιεσδήποτε υποψίες ακατάλληλης συμπεριφοράς, αρκετά μέλη της κοινότητας έδιναν κρυφά σημειώματα στον Ράιαν, ζητώντας του να τους βοηθήσει να δραπετεύσουν.

Φαίνεται ότι συνειδητοποιώντας ότι η Τζόουνσταουν ήταν καταδικασμένη, ο Τζόουνς διέταξε προφανώς μια ομάδα ενόπλων να ακολουθήσουν την ομάδα του Κογκρέσου στο διάδρομο προσγείωσης/απογείωσης. Στις 18 Νοεμβρίου 1978, ο Ράιαν, δύο δημοσιογράφοι του NBC και ένας εικονολήπτης σκοτώθηκαν καθώς ετοιμάζονταν να επιβιβαστούν στο αεροπλάνο τους.

Λίγο αργότερα, ο Jones πραγματοποίησε την τελευταία από τις «Λευκές Νύχτες» του. Έτσι περιέγραφε ο ιεροκήρυκας τις ασκήσεις αυτοκτονίας που πραγματοποιούσε τακτικά στην Τζόουνσταουν. Είχε ήδη προετοιμάσει το εκκλησίασμά του για την πιθανότητα αυτού που ονόμαζε «επαναστατική αυτοκτονία», ως διαμαρτυρία ενάντια στις αδικίες του κόσμου.

Ισχυριζόμενος ότι σύντομα θα καταφθάσουν στρατεύματα και θα πάρουν τα παιδιά τους, ο Τζόουνς είπε στο ποίμνιό του ότι η αυτοκτονία ήταν η μόνη διέξοδος. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι περισσότεροι από αυτούς αποδέχτηκαν αυτό που είχε διατάξει ο ηγέτης. Μέσα σε μερικές ώρες, σχεδόν όλοι ήταν νεκροί, συμπεριλαμβανομένου του Τζόουνς. Μόνο μια χούφτα ατόμων που κρύφτηκαν ή προσποιήθηκαν τους νεκρούς για να αποφύγουν να πιουν το kool-aid με το κυανίδιο, βγήκαν ζωντανοί.

Μπορούσαν, όμως, περισσότεροι από 900 άνθρωποι να δεχτούν να αυτοκτονήσουν αμέσως; Ο παθολόγος από την Γουιάνας, Δρ. Leslie Mootoo, ήταν ο πρώτος που εξέτασε τα πρώματα. Σοκαριστικά, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι περισσότεροι από τους κατοίκους είχαν στην πραγματικότητα δολοφονηθεί.

Υπήρξε επίσης μια ανεξήγητη διαφορά στην καταμέτρηση των σορών. Οι Γουιανοί είχαν βρει 408 πτώματα, αλλά αργότερα, όταν έφθασαν οι Αμερικανοί, αυτό αναθεωρήθηκε στο εντυπωσιακό νούμερο 913, μαζί με κάποιες μη πειστικές εξηγήσεις για την διαφορά.

Μαζί με αυτά τα προβλήματα, υπήρχαν ανησυχητικές λεπτομέρειες για την ίδια την Τζόουνσταουν. Στην περιοχή βρέθηκαν τεράστιες ποσότητες αντιψυχωσικών φαρμάκων, πολύ μεγαλύτερες από αυτές που κανονικά θα χρειάζονταν για 900 άτομα. Το στρατόπεδο φιλοξενούσε επίσης ένα προχωρημένο νοσοκομείο και οι κάτοικοι της Τζόουνσταουν σύμφωνα με πληροφορίες λάμβαναν ιατρικές εκτιμήσεις σχεδόν καθημερινά.

Σαφώς, ό,τι και αν ήταν η Τζόουνσταουν, δεν ήταν ένα συνηθισμένο αγροτικό κοινόβιο. Ήταν, όπως κάποιοι έχουν προτείνει, πραγματικά μια επιχείρηση ελέγχου του νου; Ήταν οι περίεργες ιστορίες πλύσης εγκεφάλου και οι πρόβες αυτοκτονίας πράγματι μέρος κάποιου καταχθόνιου ιατρικού πειράματος;

Η οικογένεια του μέλους του Κογκρέσσου, Λίο Ράιαν σίγουρα το πίστευε αυτό. Κατέθεσαν αγωγή 2 χρόνια αργότερα ισχυριζόμενοι ότι η Τζόουνσταουν ήταν επέκταση μιας μυστικής επιχείρησης ελέγχου του νου της CIA που λεγόταν MK ULTRA , στο οποίο έχουμε αναφερθεί παλιότερα στο thetruth.gr .

Η ύπαρξή του αποκαλύφθηκε μόλις 3 χρόνια νωρίτερα από την επιτροπή Church της Γερουσίας. Το MK ULTRA ήταν μια τεράστια παράνομη επιχείρηση που περιελάμβανε πειράματα σε ανυποψίαστους ανθρώπους, κρυφή χορήγηση φαρμάκων που αλλάζουν το μυαλό, βασανιστήρια και στέρηση των αισθήσεων.

Όλες αυτές οι μη εποικοδομητικές δραστηριότητες αναφέρθηκαν επίσης στην Τζόουνσταουν. Συνέχισε η CIA μυστικά τα πειράματα ελέγχου του νου με πρόσχημα τον Ναό του Λαού;

Η CIA

Η Τζόουνσταουν είχε διασυνδέσεις με την CIA από την αρχή. Ιδρύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1970, η έδρα της στη Γουιάνα ήταν κάποτε στρατόπεδο εκπαίδευσης της CIA για μισθοφόρους στο πλαίσιο των μυστικών επιχειρήσεών τους στην Αγκόλα.

Ο George Phillip Blakey, ένα βασικό πρόσωπο στον σχηματισμό της κοινότητας της Τζόουνσταουν, έδωσε προκαταβολή 650.000 δολαρίων για το οικόπεδο το 1973. Ήταν ο Blakey, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, που ήταν τελικά υπεύθυνος για τη μετακόμιση του Ναού του Λαού στη Γουιάνα, μακριά από τον εξονυχιστικό έλεγχο των αρχών των ΗΠΑ.

Ο Blakey ήταν επίσης πράκτορας της CIA, που ασχολείτο με τις παράνομες δραστηριότητές της στην Αγκόλα. Παρόλο που ήταν μέλος της κοινότητας της Τζόουνσταουν, ο Blakey απουσίαζε βολικά την ημέρα της σφαγής. Ο Blakey ήταν επίσης παντρεμένος με άλλο μέλος του Ναού, ονόματι Deborah Layton, η οποία θα έπαιζε επίσης βασικό ρόλο στην τραγωδία.

Η Layton ήταν μία από τους πρώτους αποστάτες της Τζόουνσταουν που εξέθεσαν ό,τι πραγματικά συνέβαινε στο κοινόβιο και οι ισχυρισμοί της ότι ο Τζόουνς ηγείται μιας αίρεσης αυτοκτονίας έβαλαν την ιδέα στο μυαλό του κοινού, οδηγώντας άμεσα στην επίσκεψη του μέλους του Κογκρέσου, Ράιαν. Ήταν ο αδελφός της Deborah Layton, Larry, που θα δολοφονούσε τον Ράιαν στην διάδρομο προσγείωσης/απογείωσης στο Port Kaituma.

Ο πατέρας των δύο αδελφών, ο Δρ Laurence Laird Layton, ήταν ανώτερος επιστήμονας στον τομέα της Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, ο οποίος εργάστηκε για πολλά χρόνια στα κορυφαία μυστικά τους προγράμματα χημικού και βιολογικού πολέμου. Αν και δεν ήταν μέλος του Ναού του Λαού, ο Dr Layton ήταν ένας σημαντικός πρώιμος χρηματοδότης της Τζόουνσταουν.

Ο George Phillip Blakey, η σύζυγός του Deborah και ο αδελφός της, Larry ήταν όλοι τους από προνομιούχα περιβάλλοντα και γεννήθηκαν σε πλούσιες οικογένειες. Το ότι θα συμμετείχαν σε μια κοπιαστική αγροτική κοινότητα που αποτελούταν σχεδόν εξ ολοκλήρου από φτωχούς μαύρους ανθρώπους είναι περίεργο από μόνο του.

Αλλά το γεγονός ότι και τα 3 αυτά μέλη του Ναού του Λαού διαδραμάτισαν τέτοιους κεντρικούς ρόλους στην επίσπευση της τραγωδίας της Τζόουνσταουν, αλλά βγήκαν αλώβητοι, είναι βαθύτατα ύποπτο. Ενώ είναι μόνο υπόθεση ότι συμμετείχαν σε κάποιο είδος επιχείρησης της CIA, μια πιο σταθερή σχέση με την υπηρεσία μπορεί να βρεθεί στο πρόσωπο του Ρίτσαρντ Ντουάιρ (Richard Dwyer –φωτό ο Ντουάιρ στα δεξιά, στο μέσον ο Τζιμ Τζόουνς).

Ο αξιωματούχος της Αμερικανικής πρεσβείας, Ρίτσαρντ Ντουάιρ, συνόδευσε το μέλος του Κογκρέσου, Leo Ryan στην επίσκεψή του στην Τζόουνσταουν. Ούτε ο Ράιαν ούτε οποιοσδήποτε άλλος στην ομάδα γνώριζαν ότι ο Ντουάιρ ήταν επίσης πράκτορας της CIA ή ότι η κοντινή πρωτεύουσα της Γουιάνας, Τζορτζτάουν (Georgetown) στέγαζε έναν σταθμό της CIA.

Ο ακριβής ρόλος του Ντουάιρ στη σφαγή της Τζόουνσταουν αποτελεί εδώ και πολύ καιρό ένα μυστήριο. Στη διαβόητη «ηχογράφηση του θανάτου» (“death tape”), όπου o Τζιμ Τζόουνς ακούγεται να προτρέπει τους ακολούθους του να αυτοκτονήσουν, αναφέρεται στον Ντουάιρ σε αρκετές περιπτώσεις, ζητώντας από ένα άγνωστο μέλος της αίρεσης να «πάρει τον Ντουάιρ από εδώ πριν του συμβεί τίποτα».

Αλλά σύμφωνα με την μαρτυρία του ίδιου του Ντουάιρ, δεν βρισκόταν εκεί. Παρέμεινε στο Port Kaituma μετά τους πυροβολισμούς στον διάδρομο προσγείωσης/απογείωσης. Είτε ο Ντουάιρ λέει ψέμματα για αυτό είτε όχι, κάποιος από την CIA ήξερε ακριβώς τι εκτυλίσσεται στην Τζόουνσταουν πολύ πριν ο στρατός της Γουιάνας βρει πρώτος τις σορούς.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 19ης Νοεμβρίου, πριν αποκαλυφθούν τα φρικιαστικά γεγονότα, το ασφαλές ραδιοφωνικό κανάλι NOIWON της CIA ανέφερε «μαζικές αυτοκτονίες» στην Τζόουνσταουν. Είτε ήταν ο Ντουάιρ είτε όχι, η CIA ήταν σίγουρα παρούσα στην Τζοουνστάουν κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά την τραγωδία, καθώς δεν υπήρχε άλλος τρόπος που θα μπορούσε ενδεχομένως να γνωρίζει ο,τιδήποτε είχε συμβεί στο κοινόβιο, πόσο μάλλον μια μαζική αυτοκτονία.

Επίσημα, η CIA πάντοτε αρνιόταν οποιοδήποτε ρόλο στα γεγονότα της Τζοουνστάουν ή οποιαδήποτε σχέση με τον Τζιμ Τζόουνς, αλλά προφανώς αυτό είναι ψέμα. Και αυτό που είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον για την περίεργη αρχική τους βεβαιότητα ότι η τραγωδία ήταν μαζική αυτοκτονία, βρίσκεται σε άμεση αντίθεση από τον επαγγελματία ιατρό που εξέτασε πρώτος τις σορούς.

Ο αριθμός των θυμάτων

Όπως είδαμε, η CIA ήταν πρόθυμη να χαρακτηρίσει την τραγωδία ως μαζική αυτοκτονία πριν ακόμη ανακαλυφθούν τα πτώματα. Τα ΜΜΕ σύντομα θα ακολουθήσουν το παράδειγμά της και θα προωθήσουν την ιστορία περί μαζικής αυτοκτονίας και μέχρι σήμερα ακόμα αυτός είναι ο πιο συχνός τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται η Τζόουνσταουν.

Είναι απίστευτο ότι μόνο 7 νεκροψίες πραγματοποίηθηκαν συνολικά από τα 913 θύματα και ακόμη και αυτές δεν ήταν καταληκτικές. Όλα τα πτώματα είχαν μείνει έξω στη ζέστη για τόσο πολύ καιρό που είχαν αποσυντεθεί σε μεγάλο βαθμό, καταστρέφοντας μεγάλο μέρος των αποδεικτικών στοιχείων και η αδέξια ταρίχευση σήμαινε ότι ήταν αδύνατο να προσδιοριστεί με αξιοπιστία η αιτία θανάτου.

Η απόφαση ότι οι νεκροί είχαν πεθάνει από δηλητηρίαση με κυανίδιο ήταν σε γενικές γραμμές έμμεση, με βάση τους κρυστάλλους κυανιδίου που βρέθηκαν στα ιατρικά εφόδια της Τζοουνστάουν και τις σύριγγες και τα μπουκάλια που περιείχαν το δηλητήριο. Δεν βρέθηκε εν τούτοις κανένα ίχνος στις δεξαμενές του kool-aid, η ουσία πιστεύεται ότι διασπάστηκε τις ημέρες μετά τη σφαγή.

Ο Δρ Leslie Mootoo, ο ανώτερος παθολόγος της Γουιάνας, ήταν ο πρώτος επαγγελματίας ιατρός που εξέτασε τις σορούς. Ο Mootoo και το προσωπικό του εξέτασαν μεθοδικά δεκάδες πτώματα και κατέληξαν σε ένα εκπληκτικό συμπέρασμα. Σύμφωνα με τον Mootoo, τα περισσότερα από τα θύματα είχαν στην πραγματικότητα δολοφονηθεί.

83 από τα 100 ενήλικα πτώματα που εξέτασε είχαν σημάδια τρυπήματος από βελόνα ανάμεσα στους ώμους τους. Καθώς ήταν σαφές ότι δεν θα χορηγούσαν το φάρμακο στον εαυτό τους με αυτόν τον τρόπο, ο Mootoo κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τους είχαν συγκρατήσει και τους έκαναν την ένεση με την βία.

Μπουκάλια που περιείχαν θανατηφόρο κυανιούχο κάλιο αλλά ήταν χαρακτηρισμένα ως Valium, βρέθηκαν διάσπαρτα στο έδαφος, κάνοντας τον Mootoo να υποψιάζεται ότι πολλά θύματα είχαν εξαπατηθεί για να πάρουν το δηλητήριο, θεωρώντας ότι ήταν ηρεμιστικό.

Δεκάδες από τα πτώματα είχαν επίσης ξεκάθαρα πυροβοληθεί και κάποιοι σκοτώθηκαν με βαλλίστρες. Συνολικά, ο Mootoo διαπίστωσε ότι περίπου το 80-90% των θυμάτων είχε δολοφονηθεί. Παρ’όλα αυτά, η ιστορία περί μαζικής αυτοκτονίας εξακολουθούσε να είναι αυτή που προωθούσε η Αμερικανική κυβέρνηση και τα ΜΜΕ.

Μόλις επέστρεψαν στις ΗΠΑ, πολλά από τα πτώματα είχαν αποτεφρωθεί παράνομα, πριν μπορέσουν να δουν οι συγγενείς τους τις σορούς, ενώ εκατοντάδες άλλες παρέμειναν άγνωστης ταυτότητας.

Εφόσον δεν υπήρχαν γνωστοί αυτόπτες μάρτυρες στους θανάτους και αφού έγινε νεκροψία σε λιγότερο από το 1% των σορών, ήταν ουσιαστικά αδύνατο να προσδιοριστεί τι πραγματικά συνέβη στην Τζόουνσταουν. Ακόμη και τα αποδεικτικά στοιχεία και τα δείγματα που ο Δρ Mootoo συγκέντρωσε σχολαστικά στη σκηνή του εγκλήματος εξαφανίστηκαν κατά τη μεταφορά τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Και μετά υπήρξε η εκπληκτική διαφορά στον αριθμό των θυμάτων. Ο στρατός της Γουιάνας υπολόγισε τον αριθμό των θυμάτων σε 408. Μέρες αργότερα, όταν έφτασε ο στρατός των ΗΠΑ, ο αριθμός αυτός αναθεωρήθηκε προοδευτικά προς τα επάνω – 775, 800, 869, 910, 912, καταλήγοντας τελικά στο αποκρουστικό σύνολο των 913.

Ο Αμερικανικός στρατός υποστήριξε αρχικά ότι η διαφορά υπήρχε επειδή οι Γουιανοί δεν μπορούσαν να μετρήσουν, μια προσβλητική πρόταση που ανασκευάστηκε γρήγορα. Έπειτα είπαν ότι μερικά από τα πτώματα ήταν πάνω από άλλα και τα κάλυπταν. Αλλά πολλοί αναρωτήθηκαν πώς 408 πτώματα θα μπορούσαν να καλύψουν 505, ειδικά όταν τουλάχιστον 80 από τα αρχικά 408 ήταν παιδιά.

Ακόμη και ο αριθμός 913 φάνηκε περίεργος. Οι εκτιμήσεις για τον πληθυσμό της Τζόουνσταουν ήταν της τάξης των 1100-1200, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται εκείνοι που ήταν γνωστό ότι βρίσκονταν αλλού, που σημαίνει ότι τουλάχιστον 100 από τα μέλη της φαίνεται ότι εξαφανίστηκαν χωρίς ίχνος.

Το MK ULTRA

Όπως και τα μέλη της οικογένειάς του, ο υπεύθυνος του πολιτικού γραφείου του μέλους του Κογκρέσου, Λίο Ράιαν, ο  Joseph Holsinger υποψιάστηκε τη συμμετοχή της CIA στην Τζόουνσταουν. Το 1980, ο Holsinger ενημερώθηκε για μια μελέτη που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Berkeley με τίτλο «Η Αποικία Καταδίκων» (The Penal Colony) που του έβαλε τις χειρότερες υποψίες.

Η εργασία του Berkeley περιγράφει λεπτομερώς πώς το πρόγραμμα ελέγχου του νου της CIA, με την κωδική ονομασία MK-ULTRA , που δήθεν τερματίστηκε το 1973, στην πραγματικότητα συνεχίστηκε, μεταφερόμενο από τα νοσοκομεία και τις κυβερνητικές εγκαταστάσεις σε θρησκευτικές αιρέσεις. Αιρέσεις, κατέληξε στο συμπέρασμα ο Holsinger, όπως στην Τζόουνσταουν.

Για τον Holsinger, πολλά πράγματα για την Τζόουνσταουν απλά δεν έβγαζαν νόημα. Το ένα ήταν οι εντυπωσιακές ποσότητες φαρμάκων που βρέθηκαν στο κοινόβιο. Για μια ταπεινή αγροτική κοινότητα 1.200 ατόμων, οι περισσότεροι από τους οποίους εργάζονταν 16 ώρες την μέρα για πενιχρές ποσότητες τροφής, οι αριθμοί αψηφούσαν κάθε εξήγηση.

Μεταξύ των φαρμάκων που βρέθηκαν στην Τζόουνσταουν ήταν Quaaludes (Mandrax), Valium, μορφίνη, Demerol, θειοπεντάλη νατριούχος ορός της αλήθειας, χλωράλη ένυδρος, θάλλιο και ο απίστευτος αριθμός 11.000 δόσεων Thorazine, ενός αντιψυχωσικού. Πολλές από τις ουσίες είναι γνωστές για τις παραισθησιογόνες ιδιότητές τους και για την αλλαγή διάθεσης, ακριβώς το είδος των φαρμάκων που χρησιμοποιούσε η CIA στα πειράματά της για το MK Ultra.

Οι ομοιότηες μεταξύ MK Ultra και Τζόουνσταουν δεν τελειώνουν εκεί. Οι ευρέως διαδεδομένες μαρτυρίες κακομεταχείρησης στο κοινόβιο -αισθητηριακή στέρηση, βασανιστήρια, τιμωρητικοί ξυλοδαρμοί , σεξουαλική ταπείνωση και πλύση εγκεφάλου ήταν ακριβώς όλα τα πράγματα που μελετούσε η CIA στο MK Ultra.

Ήταν ο Ναός του Λαού στην Τζόουνσταουν στην πραγματικότητα ένα παρακλάδι των προγραμμάτων ελέγχου του νου της CIA, όπως πρότεινε η εργασία του Berkeley;

Αν ήταν, θα μπορούσε να εξηγήσει πώς ένας σοσιαλιστικός συνεταιρισμός στη μέση της ζούγκλας της Γουιάνας απέκτησε τόσο μεγάλες ποσότητες φαρμάκων που αλλάζουν τη διάθεση. Ή πώς η CIA ήξερε για τη «μαζική αυτοκτονία» εκεί πριν καν ανακαλυφθεί.

Είτε έτσι είτε αλλιώς, είναι προφανές ότι συνέβαινε πλύση εγκεφάλου στην Τζόουνσταουν, έστω και μόνο από τον άμβωνα του ίδιου του Τζιμ Τζόουνς. Ενώ ταξίδευε στη Βραζιλία τη δεκαετία του 1960, ο Τζόουνς σπούδασε τις τεχνικές ελέγχου του νου που χρησιμοποιούνται από τις αιρέσεις βουντού και θρησκείες όπως την Σαντερία και χρησιμοποίησε σαφώς αυτά που έμαθε καθ’όλη τη διάρκεια της ενασχόλησής του με τον Ναό του Λαού.

Κάποιοι συγγραφείς έχουν υποθέσει ότι το έπραξε κάτω από τις φτερούγες της CIA. Επίσης, στη Βραζιλία, την ίδια στιγμή, πολύ κοντά απ’ όπου ζούσε ο Τζόουνς, βρισκόταν ο ειδικός βασανιστηρίων της CIA και παιδικός φίλος του, Dan Mitrione. Ήταν ο Mitrione ο χειριστής του Τζόουνς, όπως πολλοί υποψιάζονταν; Και θα μπορούσε το ταξίδι του Τζόουνς να είναι μια αποστολή διαπίστωσης γεγονότων για το MK ULTRA;

Η ηχογράφηση του θανάτου

Υπάρχει μια ηχογράφηση 44 λεπτών, που ονομάστηκε «ηχογράφηση του θανάτου», η οποία καταγράφει τη συνάντηση που κάλεσε ο Τζόουνς κατά την οποία διέταξε τη μαζική αυτοκτονία. Σε αυτήν, ο Τζόουνς λέει στο εκκλησίασμά του, όπως είχε κάνει πολλές φορές νωρίτερα, ότι πρόκειται να έρθουν στρατεύματα και να καταστρέψουν την κοινότητά τους.

«Ένας από τους ανθρώπους σ’αυτό το αεροπλάνο θα πυροβολήσει τον πιλότο, το ξέρω. Δεν το σχεδίασα, αλλά ξέρω ότι θα συμβεί. Θα πυροβολήσουν εκείνο τον πιλότο και θα πέσει το αεροπλάνο στη ζούγκλα και καλύτερα να μην μείνει κανένα από τα παιδιά μας όταν αυτό τελειώσει, γιατί θα έρθουν με αλεξίπτωτα (σ.σ: στρατιώτες) εδώ σε μας», ακούγεται να λέει ο Τζόουνς.

«Έτσι λοιπόν η άποψή μου είναι να είστε ευγενικοί με τα παιδιά και να είστε ευγενικοί με τους ηλικιωμένους και να πάρετε το μαγικό φίλτρο που συνήθιζαν να παίρνουν στην Αρχαία Ελλάδα και να δρασκελίσετε αθόρυβα επειδή δεν αυτοκτονούμε, είναι μια επαναστατική πράξη».

Μετά από ένα σύντομο διάστημα διαφωνίας στην αρχή της ηχογράφησης, όπου προτείνονται εναλλακτικές λύσεις αντί της αυτοκτονίας από μερικά μέλη του Ναού, οι περισσότεροι από τους παρόντες φαίνεται να αποδέχονται τις εντολές του Τζόουνς. Πράγματι η ηχογράφηση είναι αξιοσημείωτη για τον ήρεμο και ορθολογικό τρόπο με τον οποίο η κοινότητα δέχεται τη μοίρα της.

Αν οποιαδήποτε από τις εναλλακτικές θεωρίες σχετικά με την Τζόουνσταουν είναι αληθινή, δεν καταγράφηκε σε αυτή την ηχογράφηση. Ωστόσο, η υπάρχουσα ηχογράφηση περιέχει σαφώς πολλά κενά και αφαιρέσεις, γεγονός που υποδηλώνει ότι είτε επεξεργάστηκε «ζωντανά» για κάποιο λόγο είτε ότι τα γεγονότα που καταγράφηκαν και δεν ταιριάζουν με τη θεωρία της αυτοκτονίας αφαιρέθηκαν αργότερα.

41 χρόνια μετά, η σφαγή της Τζόουνσταουν παραμένει ένα από τα πιο περίεργα και πιο ενοχλητικά γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας. Και χωρίς να υπάρχει ούτε ένας μάρτυρας ζωντανός για να πει την ιστορία για τους θανάτους, πιθανότατα δεν θα μάθουμε ποτέ τι πραγματικά συνέβη.

Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι εκατοντάδες από τους φτωχότερους και πιο μειονεκτούντες ανθρώπους της κοινωνίας, κυρίως γυναίκες και παιδιά, ταξίδεψαν μακριά από το σπίτι  τους αναζητώντας την σωτηρία, μόνο και μόνο για να βρουν το θάνατο.

ΥΓ.1: Ο Mitrione απήχθη και εκτελέστηκε από τους Τουπαμάρος στην Ουρουγουάη το 1970. Η ταινία του Κώστα Γαβρά «Κατάσταση Πολιορκίας» (1972) βασίζεται σ’αυτά τα γεγονότα.

Αν σου άρεσε το άρθρο, στηρίξτε μας πατώντας στη σελίδα μας στο facebook