D.B. Cooper: Ο αεροπειρατής που πήρε 200.000 δολάρια, πήδηξε από το αεροπλάνο και δεν βρέθηκε ποτέ. Ποια ήταν η πραγματική του ταυτότητα;

Το 1971, ένας καλοντυμένος επιβάτης έκανε αεροπειρατεία σε μια πτήση της Northwest Orient, ζήτησε 200.000 δολάρια και αργότερα διέφυγε με αλεξίπτωτο από το πίσω μέρος του αεροπλάνου μαζί με τα λύτρα.

Ήταν «μια από τις μακροβιότερες και πιο εξαντλητικές έρευνες» στην ιστορία του FBI – και μέχρι σήμερα παραμένει η μοναδική ανεξιχνίαστη αεροπειρατεία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το μυστήριο ξεκινά στις 24 Νοεμβρίου 1971, όταν ένας συνηθισμένος άνδρας με το όνομα Dan Cooper αγόρασε ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή από το Πόρτλαντ του Όρεγκον με προορισμό το Σιάτλ, κατ’ευθείαν από το γκισέ της Northwest Orient Airlines (φωτό) την ημέρα της πτήσης.

Χρησιμοποίησε μετρητά για να πληρώσει το εισιτήριό του, και στη συνέχεια επιβιβάστηκε στο αεροπλάνο. Οι αρχές αργότερα τον περιέγραψαν ως κάποιον γύρω στα 45, ντυμένο σαν «στέλεχος εταιρείας» με κοστούμι, λευκό πουκάμισο και μία διαβόητη πλέον μαύρη γραβάτα.

Η περίληψη της αεροπειρατείας μοιάζει με την πλοκή θρίλερ του Χόλιγουντ μιας άλλης εποχής:

Παρήγγειλε ένα ποτό -μπέρμπον με σόδα- ενώ περίμενε να απογειωθεί το αεροπλάνο. Λίγο μετά τις 3:00 μ.μ., παρέδωσε στην αεροσυνοδό ένα σημείωμα που έγραφε ότι είχε μια βόμβα στο χαρτοφύλακά του και της ζήτησε να καθίσει μαζί του.

Η έκπληκτη αεροσυνοδός έκανε ό,τι της είπε. Ανοίγοντας έναν φτηνό χαρτοφύλακα, ο Cooper την άφησε να ρίξει μια ματιά σε μια μάζα από καλώδια και κόκκινες ράβδους και ζήτησε να γράψει αυτή ό,τι της είπε.

Λίγο αργότερα, παρέδωσε ένα νέο σημείωμα στον κυβερνήτη του αεροσκάφους απαιτώντας τέσσερα αλεξίπτωτα και 200.000 δολάρια σε χαρτονομίσματα των είκοσι δολαρίων.

Όταν η πτήση προσγειώθηκε στο Σιάτλ, ο αεροπειρατής αντάλλαξε τους 36 επιβάτες της πτήσης με τα χρήματα και τα αλεξίπτωτα. Ο Cooper κράτησε αρκετά μέλη του πληρώματος και το αεροπλάνο απογειώθηκε ξανά και διέταξε να πάρει μια πορεία προς την Πόλη του Μεξικού.

Κάπου ανάμεσα στο Σιάτλ και το Ρίνο, λίγο μετά τις 8:00μ.μ., ο αεροπειρατής έκανε το απίστευτο: Πήδηξε από το πίσω μέρος του αεροπλάνου με το αλεξίπτωτο και τα λύτρα. Οι πιλότοι προσγειώθηκαν με ασφάλεια, αλλά ο Cooper είχε εξαφανιστεί μέσα στη νύχτα και το τι απέγινε παραμένει μέχρι σήμερα ένα άλυτο μυστήριο.

Το FBI δεν απέκλεισε ποτέ το ενδεχόμενο ο αεροπειρατής να σκοτώθηκε κατά την πτώση -η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια βροχόπτωσης μέσα στην νύχτα, σε σκληρό δασώδες έδαφος. Τα ρούχα και τα υποδήματα του αεροπειρατή επίσης ήταν ακατάλληλα για ανώμαλη προσγείωση.

Το FBI ερεύνησε προς εκατοντάδες κατευθύνσεις. Καμμία σορός ή αλεξίπτωτο δεν βρήκε ποτέ, αλλά το 1980, ένα αγόρι που έσκαβε κοντά στον ποταμό Κολούμπια βρήκε τρία πακέτα με χαρτονομίσματα των 20 δολαρίων (φωτό), των οποίων οι σειριακοί αριθμοί αντιστοιχούσαν στα χρήματα που είχε λάβει ο Cooper.

 

Το τιτάνιο στη γραβάτα. Γιατί είναι τόσο σημαντικό;

Περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες μετά, τρεις ερασιτέχνες επιστήμονες πιστεύουν ότι μπορεί να έχουν βρει στοιχεία που θα περιορίσουν την ταυτότητα του Cooper σε σ’αυτή ενός μηχανικού αεροδιαστημικής ή ενός διευθυντή.

Οι επιστήμονες, που εργάζονται σε μια ομάδα που ονομάζεται Ντετέκτιβ Πολίτες (Citizen Sleuths), δήλωσαν ότι έχουν αναλύσει τα σωματίδια που βρέθηκαν στη γραβάτα με κλιπ  που άφησε ο Cooper στο κάθισμά του -το 18E- πριν πηδήξει από το αεροπλάνο.

«Η γραβάτα είναι ένα από τα μόνα είδη ρουχισμού που δεν πλένονται σε τακτική βάση», αναφέρει μια κατηγορία στην ιστοσελίδα Citizens Sleuths που είναι αφοσιωμένη αποκλειστικά στην γραβάτα.

«Πιάνει βρωμιά και μουτζούρα όπως και κάθε άλλο κομμάτι ρουχισμού, αλλά αυτή η συσσώρευση δεν «μηδενίζεται» ποτέ πραγματικά στο πλυντήριο. Καθένα από αυτά τα σωματίδια προέρχεται από κάτι και από κάπου και μπορεί να διηγηθεί μια ιστορία αν χρησιμοποιηθούν τα κατάλληλα όργανα όπως το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο».

Χρησιμοποιώντας ένα ισχυρό ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, οι επιστήμονες λένε ότι έχουν εντοπίσει περισσότερα από 100.000 σωματίδια «σπανίων γαιών» στη γραβάτα (φωτό), συμπεριλαμβανομένου του δημητρίου, του σουλφιδίου του στροντίου και του καθαρού τιτανίου, σύμφωνα με το Associated Press. Από αυτά, το τιτάνιο ήταν το πιο αξιοσημείωτο.

«Το τιτάνιο ήταν σπάνιο μέταλλο το 1971 και αυτό το καθιστά εξαιρετικά απίθανο να πρόκειται για μεταγενέστερη επιμόλυνση», σημειώνουν οι Citizen Sleuths στην ιστοσελίδα τους, η οποία περιγράφει λεπτομερώς όλα τα ευρήματα της υπόθεσης. «Η παρουσία του περιορίζει τον Cooper σε έναν περιορισμένο αριθμό διευθυντικών στελεχών ή μηχανικών στον τομέα του τιτανίου που θα φορούσαν γραβάτες στη δουλειά τους».

Εκείνη την εποχή, σημειώνουν, το στοιχείο χρησιμοποιούνταν εκτενώς από τον στρατό σε αεροσκάφη και ελικόπτερα.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι μπορεί να έχει εργαστεί στη Boeing, η οποία κατά το διάστημα αυτό ανέπτυσσε ένα υπερηχητικό επιβατικό αεροσκάφος που χρησιμοποιούσε αυτά τα στοιχεία, δήλωσε ο Tom Kaye, επικεφαλής ερευνητής των Citizen Sleuths.

Η γραβάτα σίγουρα πήγαινε μαζί με τον ίδιο σε αυτούς τους κατασκευαστικούς χώρους οπότε δεν ήταν ένας από τους ανθρώπους που τις χειρίζονταν (σ.σ: τις κατασκευαστικές μηχανές)», δήλωσε ο Kaye στον ειδησεογραφικό σταθμό King 5 News. «Ήταν είτε μηχανικός είτε διευθυντής σε ένα από τα εργοστάσια».

 

Οι σπασμένοι κωδικοί δείχνουν προς τον Robert W. Rackstraw;

Ο δημοσιογράφος και σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ, Thomas J. Colbert έχει περάσει χρόνια ψάχνοντας στοιχεία σε μια προσπάθεια να εντοπίσει την ταυτότητα του διάσημου αεροπειρατή.

Λέει ότι ήταν ένας απατεώνας, πρώην αλεξιπτωτιστής του Αμερικανικού Στρατού ονόματι Robert W. Rackstraw (φωτό), ο οποίος είναι σήμερα 74 ετών και ζει στην περιοχή του Σαν Ντιέγκο.

Ο Rackstraw αρνείται ότι είναι ο Cooper. Έχει δηλώσει στον Colbert ότι σκοπεύει να τον μηνύσει για δυσφήμιση, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει καμία νομική ενέργεια.

Ο ίδιος ο Rackstraw, πρέπει να επισημανθεί, συχνά αρνούταν να αποκλείσει το ενδεχόμενο να είναι ίδιος ο θρυλικός αεροπειρατής. Πίσω στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 καυχιόταν ότι, εξαιτίας των προσόντων του, θα έπρεπε να βρίσκεται στον κατάλογο των υπόπτων του FBI. «Δεν θα με απέκλεια, ή ένα πρόσωπο σαν εμένα», έλεγε.

Όταν ένας δημοσιογράφος τον ρώτησε στην ψύχρα αν ήταν ο D.B. Cooper, απάντησε: «Θα μπορούσε να ήμουν. Θα μπορούσε να ήμουν. Δεν μπορώ να δεσμευτώ για κάτι τέτοιο».

Το 2016, ο Colbert παρήγαγε ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ και ένα βιβλίο για την υπόθεση Cooper, που και τα δύο δείχνουν προς τον Rackstraw. Αλλά μόλις τον περασμένο Νοέμβριο ανακάλυψε αυτό που θεωρεί ως το απόλυτο στοιχείο.

Αυτό συνέβη όταν ένα μέλος της ομάδας του Colbert, ο Rick Sherwood, βετεράνος του κρυπτογραφικού σώματος του στρατού, έσπασε έναν κρυπτογραφημένο κώδικα από μια επιστολή που στάλθηκε στις εφημερίδες λίγες μόνο εβδομάδες μετά την αεροπειρατεία.

 Η επιστολή, με υπογραφή “D.B. Cooper”, συνεισέφερε λεπτομέρειες για το έγκλημα που δεν είχαν δημοσιοποιηθεί. Ο κώδικας σε αυτό, κατέληξε ο Sherwood, αποκάλυπτε τις στρατιωτικές μονάδες του Rackstraw (φωτό).

«Πόσες είναι οι πιθανότητες αυτά τα ψηφία να ταιριάζουν μ’αυτό;» δήλεωσε ο Sherwood τον περασμένο Ιανουάριο. «Αστρονομικές. Μία στο εκατομμύριο. Ο Rackstraw δεν πίστευε ότι κάποιος θα μπορούσε να τον σπάσει».

Πρώην αξιωματικοί του στρατού δήλωσαν στον Colbert ότι υπήρχε μόνο ένας στρατιώτης κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ που να υπηρέτησε και στις τρεις εξειδικευμένες στρατιωτικές μονάδες: ο Rackstraw.

O Rackstraw όμως ήταν πρώην πιλότος ελικοπτέρου και είχε λάβει εκπαίδευση αλεξιπτωτιστή. Έτσι θα ήταν αδύνατον να διαλέξει το παλιότερο από τα τέσσερα αλεξίπτωτα για κύριο και ως εφεδρικό, ένα ψεύτικο (dummy) που δεν άνοιγε και χρησιμοποιούνταν για εκπαίδευση σε αίθουσες, και βρέθηκε κατά λάθος ανάμεσα στα τέσσερα.

Ούτε κάποιος έμπειρος αλεξιπτωτιστής θα πήδαγε μέσα στο σκοτάδι, χωρίς κράνος, υπό βροχή, με άνεμο 200 μίλια/ωρα να τον χτυπάει στο πρόσωπο, φορόντας μοκασίνια και καπαρντίνα και χωρίς να ξέρει πού θα προσγειωθεί.

Το FBI δεν έχει να πει πολλά για την υπόθεση έπειτα από το κλείσιμό της το 2016, επιμένοντας ότι δεν έχει λάβει καμία χρήσιμη νέα πληροφορία.

 

Η περίπτωση του Richard McCoy Jr.

Ο McCoy (φωτό- στο μέσον φωτογραφία του McCoy και αριστερά και δεξιά του, σκίτσα του D.B Cooper) ήταν βετεράνος του στρατού που υπηρέτησε δύο θητείες στο Βιετνάμ, πρώτα ως ειδικός στις κατεδαφίσεις, και αργότερα, στις Ειδικές Δυνάμεις ως πιλότος ελικοπτέρου.

Μετά τη στρατιωτική του θητεία, έγινε ανθυπασπιστής στην Εθνοφυλακή της Γιούτα και τακτικός αλεξιπτωτιστής για αναψυχή, με φιλοδοξίες, όπως έλεγε, να γίνει στρατιώτης της Πολιτείας της Γιούτα.

Στις 7 Απριλίου 1972, ο McCoy πραγματοποίησε την πιο γνωστή από τις αποκαλούμενες αεροπειρατείες-αντιγραφή του D.B Cooper. Μέσα στο 1972 έγιναν 15 τέτοιες αεροπειρατείες με σκοπό το προσωπικό όφελος και όλες τους εξιχνιάστηκαν.

Επιβιβάστηκε στην πτήση 855 των United Airlines (σε ένα Boeing 727 με σκάλες στο πίσω μέρος) στο Ντένβερ του Κολοράντο, και κρατούσε απειλητικά κάτι που αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν ένα πρες παπιέ που έμοιαζε με χειροβομβίδα, είχε ένα άδειο περίστροφο, ενώ απαίτησε τέσσερα αλεξίπτωτα και 500.000 δολάρια.

Μετά την παράδοση των χρημάτων και των αλεξίπτωτων στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Σαν Φρανσίσκο, ο McCoy διέταξε το αεροσκάφος να επιστρέψει στους αιθέρες και πήδηξε με το αλεξίπτωτο πάνω από το Provo της Γιούτα, αφήνοντας πίσω του χειρόγραφες οδηγίες για την αεροπειρατεία και τα δακτυλικά του αποτυπώματα σε ένα περιοδικό που διάβαζε.

Συνελήφθη στις 9 Απριλίου με τα μετρητά από τα λύτρα στην κατοχή του και μετά από δίκη, καταδικάστηκε σε ποινή  45 ετών. Δύο χρόνια αργότερα δραπέτευσε από την ομοσπονδιακή φυλακή του Lewisburg μαζί με αρκετούς συνεργούς του, σπάζοντας την κύρια πύλη με ένα σκουπιδιάρικο που είχαν καταλάβει.

Εντοπίστηκε τρεις μήνες αργότερα στην Virginia Beach και σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυροβολισμών με πράκτορες του FBI.

Στο βιβλίο του 1991, “D.B. Cooper: The Real McCoy”, ο αξιωματικός αναστολών Bernie Rhodes και ο πρώην πράκτορας του FBI, Russell Calame ισχυρίστηκαν ότι έχουν ταυτοποιήσει τον McCoy (φωτό) με τον D.B. Cooper.

Ανέφεραν προφανείς ομοιότητες ανάμεσα στις δύο αεροπειρατείες, ισχυρισμούς της οικογένειας του McCoy ότι η γραβάτα και η περλέ καρφίτσα γραβάτας που άφησε στο αεροπλάνο ανήκαν στον McCoy και την ίδια την άρνηση του McCoy να παραδεχτεί ή να αρνηθεί ότι ήταν ο Cooper.

Υποστηρικτής της θεωρίας τους ήταν και ο πράκτορας του FBI που σκότωσε τον McCoy. «Όταν πυροβόλησα τον Richard McCoy», είπε, «πυροβόλησα ταυτόχρονα και τον D. B. Cooper».