Η δολοφονία του Διοικητή της Ελβετικής Φρουράς του Πάπα, Alois Estermann. Ποιος τον σκότωσε;

Στις 4 Μαΐου 1998 σ’ένα διαμέρισμα μέσα στο Βατικανό βρέθηκαν νεκροί ο Alois Estermann, που νωρίτερα την ίδια μέρα είχε διοριστεί Διοικητής της Ελβετικής Φρουράς του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’, της Βενεζουελανής συζύγου του, Γκλάντις Μέζα Ρομέρο και του 23χρονου υποδεκανέα της Ελβετικής Φρουράς Cédric Tornay. Στο διαμέρισμα έμεναν ο Estermann (κεντρική φωτό με τον Πάπα) και η συζυγός του. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή του Κράτους του Βατικανού, ο Tornay σκότωσε τον Estermann και τη συζυγό του και στην συνέχεια αυτοκτόνησε. Ο λόγος υποτίθεται ότι ήταν ότι ο Tornay είχε παραβιάσει τους κανόνες πειθαρχίας και δεν του είχε απονεμειθεί ένα μετάλλιο που απονέμεται συνήθως στους Φρουρούς μετά από τρία χρόνια υπηρεσίας. Ένα γράμμα που γράφτηκε από το Tornay λίγο πριν από τη δολοφονία δείχνει ότι θεωρούσε τον Estermann τύρρανο με προσωπική προκατάληψη εναντίον του. Η μητέρα του λέει: «Υπάρχει το χαρτί που χρησιμοποιεί, δεν είναι το συνηθισμένο είδος. Γράφει ότι ήταν στην (σ.σ: Ελβετική) Φρουρά τρία χρόνια έξι μήνες και έξι ημέρες, αλλά αυτό είναι λάθος. Είναι ένα μήνας παραπάνω. Ήταν συνήθως πολύ ακριβής. Και μου απευθύνεται ως “Madame Muguette Chamoral”. Αυτό είναι το όνομα του δεύτερου συζύγου μου. Αλλά χρησιμοποιούσε πάντοτε το πατρικό μου όνομα. Και έβαλε τον αριθμό τηλεφώνου μου στο φάκελο, κάτι που δεν είχε κάνει ποτέ πριν. Γιατί; Ίσως δεν ήταν μόνος όταν έγραψε εκείνο το γράμμα».

 

Οι θεωρίες

Σύμφωνα με το βιβλίο “L’agent secret du Vatican” (2004) του δημοσιογράφου Victor Guitard, ο Markus Wolf, πρώην υπ’ αριθμόν 2 της ανατολικογερμανικής μυστικής αστυνομίας Stasi, δήλωσε ότι ο Estermann (φωτό) ήταν πράκτορας της Stasi από το 1979.

Σύμφωνα με ένα άρθρο του Fabio Croce, και οι τρεις δολοφονήθηκαν από έναν δολοφόνο του Βατικανού, λόγω της βαθιάς γνώσης του Estermann για τα συμβάντα του κρατιδίου. Σύμφωνα με το βιβλίο “Poteri forti” του Ferruccio Pinotti, ο Estermann ταξίδεψε επανειλημμένα στην Πολωνία το 1981 για να συντονίσει την άφιξη στρατιωτικού εξοπλισμού από τη Σκανδιναβία για την υποστήριξη της Πολωνικής αντι-κομμουνιστικής οργάνωσης Αλληλεγγύη.

Το κείμενο “Bugie di sangue in Vaticano” (1999), το οποίο γράφτηκε από μια ομάδα κληρικών και λαϊκών του Βατικανού και που δεν μπορεί να συνεχίσει να σιωπά, υποστηρίζει την υπόθεση ότι ο Estermann ήταν προσωπικός φρουρός του Πάπα, και ότι σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μιας υποτιθέμενης διαμάχης μεταξύ της Opus Dei και μασονικών κύκλων εντός της ιεραρχίας του Βατικανού, μιας και οι δύο φορείς προσπάθησαν να προσαρτήσουν την Ελβετική Φρουρά. Σύμφωνα μ’αυτούς στον Tornay επιτέθηκαν και μεταφέρθηκε σε κελάρι του Βατικανού, όπου τον «αυτοκτόνησαν» κομάντος και αργότερα τοποθετήθηκε στο διαμέρισμα του Estermann αφότου οι πραγματικοί επιτιθέμενοι έκαναν τη βρώμικη δουλειά τους. Καταλήγουν στο συμπέρασμα: «Το στοιχείο που υπονομεύει την επίσημη αλήθεια είναι το γεγονός ότι κανείς δεν άκουσε τους πέντε δυνατούς πυροβολισμούς που ρίχτηκαν από το ισχυρό πιστόλι που βρέθηκε κάτω από το σώμα του Cedric Tornay». Σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες, οι πυροβολισμοί ακούστηκαν από την σύζυγο ενός άλλου μέλους της Ελβετικής Φρουράς η οποία βρήκε την πόρτα του διαμερίσματος μισάνοιχτη και τα τρία πτώματα μέσα.

Ο Βρετανός δημοσιογράφος, John Follain, έκανε εκτεταμένες  συνεντεύξεις για το βιβλίο του, το “City of Secrets: The Truth behind the murders at the Vatican” (2006). Ο Follain απορρίπτει τις εικασίες ότι ο Estermann, η σύζυγός του και ο Tornay δολοφονήθηκαν από ένα τέταρτο άτομο ή ότι ο Estermann ήταν κατάσκοπος της Ανατολικής Γερμανίας. Η έρευνα του Follain έδειξε ότι ο Cédric Tornay (φωτό) σκότωσε πράγματι τον διοικητή του και τη σύζυγό του, πριν στρέψει το όπλο στον εαυτό του. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Tornay θεωρούσε τη λειτουργία της Ελβετικής Φρουράς απαρχαιωμένη και ήταν εναντίον της κυριαρχίας της Ελβετο-γερμανικής πλειοψηφικής ομάδας. Σύμφωνα με τον Follain, ο Tornay στράφηκε προς τον Alois Estermann για στοργή και είχαν μια σύντομη ομοφυλοφιλική σχέση. Η σχέση τους χειροτέρευσε, καθώς ο Tornay συνειδητοποίησε ότι ο Estermann τον είχε προδώσει για έναν άλλο φρουρό. Οι στενοί δεσμοί του Estermann με το κίνημα Opus Dei και η τελική του άρνηση του να του απονείμει το μετάλλιο Benemerenti για την τριετή θητεία του οδήγησε σε περαιτέρω απογοήτευση και στην τελική απόφαση του Tornay να σκοτώσει τον Estermann. Αυτή η άποψη έχει επιβεβαιωθεί σε μεγάλο βαθμό. Επίσης στο βιβλίο του, μάρτυρας δηλώνει ότι ο Estermann ήταν κοντά στην Opus Dei, γι’αυτό είχε μπλοκαριστεί για τόσο καιρό η προαγωγή του από άλλους κύκλους του Βατικανού.