Η συνωμοσία του Χταποδιού, μέρος 2ο: Η τριπλή δολοφονία και ο εκτελεστής που έγινε παπάς

0

Σημείωση: Για το πρώτο μέρος της «Συνωμοσίας του Χταποδιού» και το μυστηριώδη θάνατο του δημοσιογράφου Danny Casolaro διαβάστε εδώ .

Την 1η Ιουλίου 1981 σε ένα ετοιμόρροπο αγροτόσπιτο στην κοιλάδα Coachella της California βρέθηκαν τα πτώματα τριών ανθρώπων: Του Fred Alvarez, ιδιοκτήτη του σπιτιού, της Patricia Castro, συντρόφου του Alvarez, και του καλεσμένου τους, Ralph Boger. Και οι τρεις είχαν στο κεφάλι τους μια σφαίρα από πιστόλι 38 χιλιοστών.

 

Η σχέση της τριπλής δολοφονίας με το «Χταπόδι»

Η κόρη του Boger, Rachel Begley, που εκείνη την εποχή ήταν 13 ετών, έμαθε για την δολοφονία του πατέρα της από την τηλεόραση. Οι γονείς της ήταν χωρισμένοι και τον πατέρα της τον έβλεπε σπάνια. Η ίδια στα 15 έμεινε έγκυος και εγκατέλειψε το σχολείο (αργότερα το ολοκλήρωσε). Ο πατέρας της είχε μούσια, του άρεσαν οι μηχανές και να καπνίζει χασίς. Για χρόνια πίστευε ότι απλά κάποιος πήγε να τους κλέψει και η απόπειρα κλοπής κατέληξε σε δολοφονία. Όλα αυτά μέχρι το 2007, που αυθόρμητα έψαξε το όνομα του πατέρα της στο Google. Ξαφνικά ανακάλυψε ότι η δολοφονία του πατέρα της αναφέρεται στο βιβλίο “The Octopus: Secret Government and the Death of Danny Casolaro”. (Για τον Danny Casolaro και την έρευνά του για την συνωμοσία του Χταποδιού μιλήσαμε στο πρώτο μέρος). Η Begley άρχισε να διαβάζει στο Διαδίκτυο όσα συνέδεαν την τριπλή δολοφονία με την συνωμοσία του Χταποδιού, που τα πλοκάμια της άγγιζαν το εμπόριο όπλων, ιδιωτικές εταιρίες security και μέλη την κυβέρνησης Reagan. Δεν πειθόταν απ’όλα αυτά. Θεωρούσε ότι απλά χρησιμοποιούσαν τον θάνατο του πατέρα της για να βγάλουν λεφτά πουλώντας βιβλία.

Οι Αρχές τις επόμενες μέρες μετά το μοιραίο γεγονός, κατέληξαν ότι η τριπλή δολοφονία ήταν έργο επαγγελματιών και σχετιζόταν με σκοτεινές υποθέσεις του γειτονικού καταυλισμού των Ινδιάνων Cabazon. Η υποψία τους έπεσε στον John Philip Nichols (πέθανε το 2001), που ήταν οικονομικός διευθυντής του Cabazon Band of Mission Indians, ενός συλλόγου που είχε μέλη λιγότερους από 30 απογόνους των Indian Cabazon, που είχαν κατοικήσει την κοιλάδα Coachella. Ο Nichols προσπαθούσε να πείσει τους Cabazon να ανοίξουν ένα καζίνο, ιδέα ριζοσπαστική για την εποχή. Ο δολοφονημένος Fred Alvarez, φίλος του Boger, ήταν αντίθετος στο σχέδιο και μάλιστα είχε προσεγγίσει έναν τοπικό ρεπόρτερ λέγοντάς του: «Υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που θέλουν να με σκοτώσουν» (φωτό). Κανένας δεν γνώριζε τι ήθελε ν’ αποκαλύψει ο Alvarez, αλλά οι περισσότεροι υπέθεταν κάποια υπεξαίρεση. Όταν η Begley έπεσε πάνω στο προαναφερθέν βιβλίο των Kenn Thomas και Jim Keith, διάβασε ότι στην πραγματικότητα ο Nichols ήθελε να χρησιμοποιήσει το ειδικό αυτόνομο καθεστώς της γης των Ινδιάνων για να κατασκευάσει στον καταυλισμό μια εταιρία όπλων που θα τροφοδοτούσε ένοπλες ακροδεξιές οργανώσεις της Κεντρικής Αμερικής όπως τους Κόντρας. Με βάση έρευνα της San Francisco Chronicle, ο Nichols είχε κλείσει συμφωνία με μια μεγάλη εταιρία security με φημολογούμενες σχέσεις με την CIA και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Κάποια στιγμή η Begley έφτασε στο όνομα του William Hamilton, αφεντικού της Inslaw, εταιρίας που είχε κατασκευάσει το λογισμικό PROMIS για λογαρισμό του Αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης. Αυτή η υπόθεση ήταν ακριβώς το επίκεντρο της έρευνας του Casolaro. Μόλις ο Hamilton την κάλεσε στο κινητό της, τότε άνοιξαν τα μάτια της και άρχισε να πιστεύει ότι η δολοφονία του πατέρα της ανήκει απλά σε ένα από τα πλοκάμια της συνωμοσίας του Χταποδιού. Από εκείνη την στιγμή άρχισε να φτιάχνει μυστηριώδη videos στο Youtube με το username Desertfae, υποσχόμενη ν’ αποκαλύψει την αλήθεια. Από διάφορες πηγές μάζευε αρχεία, στοιχεία και δικαστικά έγγραφα. Κάποιοι άλλοι διαδικτυακοί ερευνητές της συνωμοσίας του Χταποδιού, αμφισβητούσαν το ότι ήταν κόρη του δολοφονηθέντος Ralph Boger. Η Virginia McCullough, συγγραφέας από την California, την θεωρούσε πράκτορα του εχθρού και ότι το πιστοποιητικό γεννήσεως που «ανέβασε» η Begley για να την πείσει, ήταν copy-paste.

 

Η ανακάλυψη του εκτελεστή

Η Begley κάλεσε το αστυνομικό τμήμα της κομητείας του Riverside και τους δήλωσε ότι η υπόθεση ήταν μεγαλύτερη κι από το σκάνδαλο Watergate. Έλαβε απορριπτική απάντηση. Μόλις όμως άρχισε να αναρτά videos στο Youtube, μια ομάδα που ερευνούσε υποθέσεις που είχαν μπει στο αρχείο, ξανάρχισε την έρευνα. Σύντομα, η Begley ανακάλυψε τ’όνομα του Jimmy Hughes, ενός πρώην εργαζόμενου στον καταυλισμό των Cabazon που εργαζόταν για τον John Philip Nichols. Το 1984 εν μέσω μιας επιχειρηματικής διένεξης, ο Hughes ενέπλεξε τ’όνομα του Nichols στην Αστυνομία, υποστηρίζοντας ότι μετέφερε χρήματα από τον Nichols προς άγνωστους εκτελεστές συμβολαίων θανάτου για την επίθεση στον Alvarez. O Nichols αποκάλεσε την τριπλή δολοφονία «μυστική ενέργεια της Αμερικανικής κυβέρνησης». Η αστυνομία ερεύνησε τα λεγόμενα του Hughes αλλά σταδιακά η υποψία έπεσε πάνω στον ίδιο. Σ’αυτό το σημείο, τα ίχνη του Hughes χάθηκαν αφού εγκατέλειψε την πόλη και η έρευνα των Αρχών πάγωσε.

Η προσπάθεια της Begley όμως είχε μεγαλύτερη επιτυχία. Ανακάλυψε ότι ο Hughes είχε γίνει Ευαγγελιστής ιερέας στην Ονδούρα. Το Δεκέμβριο του 2007, προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του, αλλά αυτός την αγνόησε. Τότε της ήρθε μια ιδέα: Στην ιστοσελίδα της θρησκευτικής ομάδας του Hughes, βρήκε μια αναφορά στο βιογραφικό του. Εκεί αυτοαποκαλούταν «εκτελεστής σε μια νέα αποστολή» και έλεγε ότι είχε λάβει στρατιωτική εκπαίδευση και έκανε καριέρα ως πληρωμένος δολοφόνος, πριν γίνει αναγεννημένος Χριστιανός. Στην ιστοσελίδα βρήκε ακόμα μια λίστα από τις επερχόμενες θρησκευτικές ομιλίες του, που ανέφερε ότι ο Hughes θα μιλούσε σε ένα δείπνο των Ευαγγελιστών στο Fresno της California. Η Begley έκανε αμέσως αεροπορική κράτηση.

Όταν το Φεβρουάριο του 2008 μπήκε στην αίθουσα χορού στο Fresno, στην τσάντα της είχε μια κρυφή κάμερα που έβλεπε προς τα έξω από μια τρύπα που είχε κάνει κάτω από το φερμουάρ. Δίπλα είχε τοποθετήσει ένα γεμάτο πιστόλι, σε περίπτωση που χρειαζόταν. Ο Hughes στο βήμα έλεγε ιστορίες από το βίαιο παρελθόν του. Η Begley, νευρική και άυπνη από το μακρύ αεροπορικό ταξίδι, αντάλλασσε μηνύματα με έναν συνεργό της, που είχε έρθει για να την βοηθήσει. Ήταν ο Mikel Alvarez, γιος του δολοφονηθέντος Fred. Όταν ο Hughes ολοκλήρωσε την ομιλία του, οι Begley και Alvarez με την αδρεναλίνη στα ύψη, συστήθηκαν στον 51χρονο τότε Hughes ως τα παιδιά των θυμάτων της δολοφονίας. «Δεν μπορώ να πω τίποτα γι’αυτό», κόμπιασε αυτός. «Πάει πολύς καιρός, ανήκει στο παρελθόν». «Όχι για μας», απάντησε έντονα η Begley. «Προσπαθούμε να βρούμε την λύση», πρόσθεσε. Αυτός απάντησε: «Δεν με νοιάζει ποιος σκοτώθηκε. Εκπαιδεύτηκα στον στρατό. Σκότωνα ανθρώπους σε όλον τον κόσμο, σωστά ή λανθασμένα, επειδή η κυβέρνηση με διέταξε να το κάνω» . Όταν αυτός απομακρύνθηκε, η Begley άρχισε να κλαίει. Αυτό ενόχλησε τον Hughes, επειδή επέστρεψε και σε πιο μαλακό ύφος της είπε: «Ξέρεις τι συμβαίνει σε όλον τον κόσμο; Είσαι μια τρελή; Σκέψου τα παιδιά σου. Χρειάζονται μια μητέρα». Στην Begley και τον Alvarez χαρακτήρισε την δολοφονία των γονιών τους «ενέργεια της μαφίας» (βλέπε ΥΓ.1), και παρότι δεν παραδέχτηκε ξεκάθαρα ότι συμμετείχε, τους εκμυστηρεύτηκε ότι ήξερε πολλά περισσότερα. «Οι γονείς σας ήταν αναμεμειγμένοι σε μερικά πολύ επικίνδυνα πράγματα. Είναι πολύ μεγαλύτερο από τον φόνο μόνο του ενός ή του άλλου. Μιλάτε για ένα πολιτικό θέμα. Έχεις μωρά για να φροντίσεις, μαμά. Πήγαινε σπίτι σήμερα και να είσαι εν ειρήνη».

Το ξέσπασμα του Hughes, έμοιαζε να επιβεβαιώνει τις πιο ακραίες υποθέσεις της Begley. Μέσα σε δύο μέρες, ανήρτησε στο Youtube αποσπάσματα από την συνάντησή της με τον πρώην εκτελεστή. Το video τελείωνε με τις λέξεις: «Αυτή η “τρελή” θέλει να λυθούν οι δολοφονίες. Το Χταπόδι θα αποκαλυφθεί». Λίγο πριν από την αντιπαράθεσή της με τον Hughes, η Begley ξεκίνησε να συνεργάζεται με τον John Powers, έναν ντέντεκτιβ ανθρωποκτονιών από την κομητεία του Riverside, που ερευνούσε την ανοιχτή πλέον υπόθεση της τριπλής δολοφονίας του 1981. Όταν είδε το video της με τον Hughes, εντυπωσιάστηκε λέγοντας ότι τις δηλώσεις που απέσπασε από αυτόν δεν θα μπορούσε να τις αποσπάσει κανένας αστυνομικός. Επίσης, ο Powers τη βοήθησε να πειστεί ένα διστακτικό ζευγάρι μαρτύρων για να καταθέσουν εναντίον του Hughes. Επίσης, έμεινε έκπληκτος όταν διαπίστωσε ότι τα πρακτικά από την έρευνα του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά την δεκατία του ‘80 για την υπόθεση, είχαν –περιέργως- εξαφανιστεί. Επιπροσθέτως, ο δημόσιος κατήγορος της κομητείας του Riverside, ήταν στην πραγματικότητα συγγενής του Hughes. Εξαιτίας της σύγκρουσης συμφερόντων, η υπόθεση μεταφέρθηκε στο γραφείο του Υπουργού Δικαιοσύνης της California. Μετά από πολλούς καυγάδες για τα διαδικαστικά, τελικά το ένταλμα εκδόθηκε.

 

Η σύλληψη και το δικαστήριο

Τον Σεπτέμβριο του 2009, ο Hughes συνελήφθη στο διεθνές αεροδρόμιο του Miami. Η Begley τότε ανήρτησε ένα πανηγυρικό video υπό τους ήχους του “Viva la Vida” των Coldplay. Έδειχνε μια φωτογραφία του Hughes από την σύλληψή του, με γραμμένη την λέξη «Σ’επιασα». Η έγγραφη καταγγελία του Powers, αγνόησε εντελώς την συνωμοσία του Χταποδιού. Ο ντέντεκτιβ αμφέβαλλε αν οι ένορκοι θα πίστευαν, την δυσνόητη σύνδεση του Hughes με την CIA, τους Κόντρας και τα υπόλοιπα. Αντίθετα, ήθελε να εστιάσει στην παλιά διένεξη για το χτίσιμο ενός καζίνο στον καταυλισμό των Cabazon. Ο Powers δήλωσε: «Ο Nichols πίστευε ότι θα βγάλει εκατομμύρια και ο Fred Alvarez ήταν απειλή γι’αυτόν. Αυτό το κίνητρο είναι αρκετό για τον φόνο». Το απόγευμα της 1η Ιουλίου, 29 ακριβώς χρόνια από την δολοφονία, στο δικαστήριο του Indio της California θα γινόταν μια σημαντική ακρόαση. Ο Hughes εμφανίστηκε δεμένος με αλυσίδες και φορώντας μια πορτοκαλί στολή (φωτό). O Michael Murphy, ο κατήγορος από το γραφείο του Υπουργού Δικαιοσύνης δήλωσε: «Έχουμε χάσει την ικανότητα να συνεχίσουμε με την δίωξη». Η Begley όταν έλαβε τον λόγο αναρωτήθηκε: «Πόσοι άνθρωποι πρέπει να πεθάνουν από τα χέρια του Jimmy Hughes για να έρθει ενώπιον της δικαιοσύνης;» Ο δικαστής απέρριψε τις κατηγορίες.

Ο Powers έξω από το δικαστήριο, ξέσπασε σε κλάμματα αηδιασμένος από το αποτέλεσμα. Ο Murphy άρχισε να αμφισβητεί για την σοβαρότητα των μαρτύρων που είχε ανακαλύψει η Begley. Η χρήση του Facebook και του Twitter κινητοποίησε τους υποστηρικτές της συνωμοσίας του Χταποδιού. Κάποιοι απ’αυτούς, στις καταθέσεις τους, κάλεσαν τον κατήγορο να κοιτάξει παραπέρα από τον Hughes, στις εκατοντάδες συνδέσεις που είχαν καταγράψει τόσα χρόνια. Η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης βοήθησε στην σύλληψη του Hughes, αλλά οι εμμονές των υποστηρικτών της μπορεί να υπονόμευσαν την εμπιστοσύνη του κατήγορου. Ο Powers αμφιβάλλει αν υπήρξε ποτέ το Χταπόδι. Ο ντέντεκτιβ κατηγορεί τον Nichols, τον μυθομανή σύμβουλο που έπεισε τους Cabazon να χτίσουν καζίνο, προκαλώντας την ίντριγκα που στοιχειώνει την υπόθεση τόσα χρόνια μετά τον θάνατό του. «Ο Nichols έκανε πολύ κόσμο να πιστεύει ότι είναι κάποιος μυστικός πράκτορας που δουλεύει για την κυβέρνηση», λέει ο Powers. Θεωρεί πολύ πιθανόν ο Hughes να πίστευε πραγματικά ότι το αφεντικό του, ο Nichols, δούλευε για κάποιους σκοτεινούς αφέντες. Κατ’αυτόν τον τρόπο, το Χταπόδι υπήρχε αλλά μόνο μέσα σ’ένα διαταραγμένο μυαλό.

Ο ελεύθερος πλέον Hughes δήλωσε έξω από το δικαστήριο: «Μόνο ο Θεός μπορεί να δικαιολογήσει και να δικαιώσει όσους είναι πραγματικά αθώοι». Φοβούμενη αντίποινα, η Begley κρύφτηκε σ’ένα σπίτι οπαδού της συνωμοσίας του Χταποδιού στα βουνά του San Diego. Παρ’όλα αυτά, δεν μοιάζει έτοιμη να τα παρατήσει. Το κινητό της χτυπούσε συνέχεια. Στην άλλη άκρη ήταν οι Los Angeles Times, το Dateline του NBC, ένας καινούργιος δικηγόρος που θα αναλάμβανε αφιλοκερδώς την υπόθεση και ένας υποστηρικτής των δικαιωμάτων των θυμάτων που εμφανίζεται συχνά στην εκπομπή της Nancy Grace. «Ίσως αυτό να είναι καλύτερο», δήλωσε η Begley αναζωογονημένη. Η σκοτεινή υπόθεση της τριπλής δολοφονίας είχε πλέον γίνει γνωστή σε όλους.

 

ΥΓ: Η Μαφία είχε συμφέρον να γίνει το καζίνο και είναι λογικό να εμπόδιζε όσους τις χαλούσαν τα σχέδια. Επίσης, λίγες ώρες μετά την δολοφονία του Danny Casolaro, οι φήμες που διαδίδονταν έλεγαν ότι ήταν έργο της Μαφίας.

Απάντηση