MKUltra: Το απόρρητο πρόγραμμα ελέγχου του νου της CIA

0

Το Project MKULTRA ήταν το απόρρητο πρόγραμμα ελέγχου του νου της CIA. Κεντρικό ρόλο σ’αυτό είχε η χρήση ναρκωτικών όπως το LSD με σκοπό τον έλεγχο του νου του υποκειμένου για την απόσπαση ομολογιών κατά την διάρκεια των ανακρίσεων. Το άτομα που είχαν το ρόλο του υποκειμένου στο πρόγραμμα (στην συντριπτική πλειοψηφία  τους) δεν γνώριζαν ότι τους υπέβαλαν σε χρήση ναρκωτικών. Το πρόγραμμα αποτελούταν από 149 υποπρογράμματα που είχαν αναλάβει 80 ιδρύματα μεταξύ των οποίων 44 κολλέγια και πανεπιστήμια, νοσοκομεία, φυλακές, φαρμακευτικές εταιρίες και ερευνητικά ιδρύματα. Πολλές φορές οι επιστήμονες οι οποίοι συμμετείχαν στα υποπρογράμματα δεν γνώριζαν ότι στην πραγματικότητα δούλευαν για την CIA, μιας και αυτό γινόταν μέσω εταιριών-βιτρίνα που είχε στήσει η CIA γι’αυτό τον σκοπό.  Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 1953, και σταμάτησε επισήμως το 1973. Τότε πάνω στο σκάνδαλο Watergate, o διευθυντής της CIA Richards Helms διέταξε να καταστραφούν όλα τα έγγραφα που αφορούν το MKULTRA, με αποτέλεσματα να υπάρχει μεγάλη δυσκολία από τους ερευνητές ν’ αποκαλύψουν όλη την αλήθεια. Παρ’όλα αυτά 20.000 έγγραφα που είχαν τοποθετηθεί σε λάθος μέρος επιβίωσαν της καταστροφής και πολλά από αυτά έχουν αποχαρακτηριστεί.

Τα υποπρογράμματα κάλυπταν αρκέτο εύρος. Για παράδειγμα, το υποπρόγραμμα (subproject) 15 αφορά την συγγραφή εγχειριδίου από τον μάγο John Mulholland για την απάτη και την παραπλάνηση. Το υποπρόγραμμα 18 αναφέρεται στην προμήθεια περισσότερου LSD. Στην επιχείρηση Midnight Climax (υποπρόγραμμα 3), η CIA είχε προσλάβει ιερόδουλες οι οποίες παρέσερναν άντρες στους χώρους τους, όπου τους έδιναν LSD χωρίς να τους ενημερώνουν. Οι χώροι αυτοί είχαν τζάμι μονής όψης όπου τους παρακολουθούσαν και τους εκβίαζαν με σκοπό την ανάπτυξη τεχνικών για χρήση στο πεδίο. Φυσικά, αυτό ήταν εντελώς παράνομο.

Στο υποπρόγραμμα 68, ο Σκωτσέζος ψυχίατρος και προέδρος της Αμερικανικής, Καναδικής και Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Εταιρίας,  Donald Ewen Cameron (ΥΓ.1), πληρώθηκε $69.000 από το 1957 ως το 1964 για τα πειράματά του στο Allan Memorial Institute του Πανεπιστημίου McGill στο Μόντρεαλ του Καναδά. Ο Cameron πίστευε ότι μπορεί να γιατρέψει την σχιζοφρένεια σβήνοντας τις υπάρχουσες αναμνήσεις και επαναπρογραμματίζοντας την ψυχή.  Εκτός από LSD, χορηγούσε διάφορα παραλυτικά φάρμακα στους ασθενείς και τους υπέβαλε σε ηλεκτροσόκ σε δόση 30 ως 40 φορές πάνω από την κανονική. Στα «κατευθυντήρια» προγράμματά του, έριχνε μέσω χρήσης ναρκωτικών σε κώμα τα υποκείμενά του για βδομάδες (σε μια περίπτωση για τρεις μήνες) ενώ έπαιζε λούπες από θορύβους και απλές φράσεις. Αυτά τα πειράματα τα έκανε σε άτομα με ήπιες ασθένειες όπως διαταραχές άγχους και επιλόχια κατάθλιψη. Πολλοί έπαθαν μόνιμες βλάβες από αυτά τα πειράματα. Οι παρενέργειες περιλάμβαναν ακράτεια, αμνησία, ξεχνούσαν πώς να μιλάνε, ξεχνούσαν τους γονείς τους και πίστευαν ότι οι ανακριτές τους ήταν οι γονείς τους. Παρόμοια προγράμματα έκανε στην Μεγάλη Βρετανία ο διαβόητος ψυχίατρος William Sargant, συνεργάτης της MI5.

 

Ο θάνατος του Frank Olson

Ο Frank Olson ήταν Αμερικανός βακτηριολόγος, και ειδικός στον βιολογικό πόλεμο. Συνεργάτης για χρόνια του Αμερικανικού Στρατού και αργότερα της CIA. Σε ένα ησυχαστήριο της CIA στο Deep Creek Lake του Maryland, ο Olson ζήτησε να σταματήσει από το πρόγραμμα βιολογικού πολέμου, μιας και ήταν δυσαρεστημένος με την απόδοσή του και είχε σοβαρές αμφιβολίες. Την δεύτερη μέρα στο ησυχαστήριο (19 Νοεμβρίου 1953) ο Sidney Gottlieb, διευθυντής του προγράμματος MKULTRA και προϊστάμενος του χημικού τμήματος του Προσωπικού Τεχνικών Υπηρεσιών (Technical Services Staff) της CIA, έριξε κρυφά σε ένα μπουκάλι Cointreau μια μικρή ποσότητα LSD. Από εκείνη την στιγμή ο Olson υπέφερε από βαριά παράνοια και νευρικό κλονισμό. Εννιά μέρες αργότερα, ο Olson έπεσε από τον 13ο όροφο του ξενοδοχείου Statler στο Manhattan, όπου μοιραζόταν το ίδιο δωμάτιο με τον Robert Lashbrook, υποδιευθυντή του Gottlieb. Το 1975 όταν είχε γίνει γνωστό το πρόγραμμα MKULTRA, η οικογένεια του Olson σχεδίαζε να μηνύσει την CIA για άδικο θάνατο. Η κυβέρνηση τους πρότεινε εξωδικαστικά $750,000, τα οποία και αποδέχτηκαν. Επίσης, ο προέδρος των ΗΠΑ, Gerald Ford και ο τότε διευθυντής της CIA, William Colby ζήτησαν συγγνώμη στην οικογένεια. Το 1994, έγινε εκταφή και δεύτερη νεκροψία στο πτώμα του Olson, όπου βρήκαν αιμάτωμα στην αριστερή πλευρά του κεφαλιού και μια μεγάλη πληγή στο στήθος του. Οι περισσότεροι από την ομάδα του καθηγητή James Starrs που έκαναν την νεκροψία, υποστήριξαν ότι δεν προκλήθηκαν από την πτώση, πιθανότητα προκλήθηκαν νωρίτερα στο δωμάτιο.

Ο Olson θα ήταν κίνδυνος αν αποσυρόταν από το πρόγραμμα βιολογικού πολέμου των ΗΠΑ, μιας και γνώριζε πολλά. Συμμετείχε σε πειράματα βιολογικού πολέμου σε κατοικημένες περιοχές (MKNAOMI), στο πρόγραμμα-πρόδρομος του MKULTRA, Project ARTICHOKE και είχε συνεργαστεί με Ναζί επιστήμονες που μετακόμισαν στις ΗΠΑ στα πλαίσια της Επιχείρησης Paperclip. Σύμφωνα με αποχαρακτηρισμένα έγγραφα που ανακάλυψε ο Hank P. Albarelli Jr, ο Olson συμμετείχε στην μαζική δηλητήριαση της μικρής πόλης Pont-Saint-Esprit της Γαλλίας το 1951 όπου 50 άτομα εισήχθησαν σε άσυλο και 7 πέθαναν. Τα άτομα είχαν παραισθήσεις παρόμοιες με τα συμπτώματα του LSD. Ο ταχυδρόμος Leon Armunier ενώ έκανε βόλτες στην πόλη, ξαφνικά ένιωσε ναυτία και έντονες παραισθήσεις: «Ήταν τρομερό. Είχα την αίσθηση ότι μίκραινα και μίκραινα, και η φωτιά και τα φίδια κουλουριάζονταν γύρω από τα χέρια μου». Έπεσε από το ποδήλατό του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Του έβαλαν ζουρλομανδύα και μοιραζόταν τον ίδιο θάλαμο με τρεις έφηβους που είχαν δεθεί στα κρεβάτια του για τους θέσουν υπό έλεγχο. «Κάποιοι φίλοι μου προσπάθησαν να βγουν από το παράθυρο. Έσπαζαν άγρια… ούρλιαζαν, και ο ήχος των μεταλλικών κρεββατιών και το πήδημα πάνω-κάτω… Ο θόρυβος ήταν τρομερός. Προτιμώ να πεθάνω παρά να ξαναπεράσω τα ίδια». Κάποιοι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι η δηλητήριαση οφειλόταν στο εργότιο, που υποτίθεται ότι υπήρχε στο αλεύρι σίκαλης που χρησιμοποίησε ο φούρνος Roche Briand της πόλης. Άλλοι ρίχνουν την ευθύνη στον υδράργυρο που περιείχε το μυκητοκτόνο Panogen που χρησιμοποιείται στις καλλιέργειες. Ο ιστορικός Stephen Kaplan αποκλείει και το LSD και το εργότιο. Για το εργότιο λέει ότι δεν θα είχε εμφανιστεί μόνο σε ένα τσουβάλι αλεύρι, αλλά θα ήταν περισσότερο εκτεταμένο. Για το LSD, λέει ότι τα συμπτώματα αν είναι παρόμοια, αλλά δεν ταιριάζουν με το ναρκωτικό.

 

ΥΓ.1: Στη δίκη της Νυρεμβέργης το 1945 ο Cameron εξέτασε τον Rudolph Hess, υπαρχηγό του Χίτλερ μέχρι το 1941. Η διάγνωσή του ήταν αμνησία και υστερία. Αργότερα ο Hess αποκάλυψε ότι υποκρινόταν την αμνησία.

Απάντηση